مقاله بررسي ميزان همکاري گروهي محققان در توليد مقالات ارایه شده در همايش هاي سراسري تازه هاي پزشکي و پيراپزشکي دانشگاه علوم پزشکي اصفهان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مديريت اطلاعات سلامت از صفحه ۵۵۶ تا ۵۶۵ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان همکاري گروهي محققان در توليد مقالات ارایه شده در همايش هاي سراسري تازه هاي پزشکي و پيراپزشکي دانشگاه علوم پزشکي اصفهان
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله همايش ها
مقاله توليد
مقاله علم
مقاله دانشگاه ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قهنويه حسن
جناب آقای / سرکار خانم: دانش فرشيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: زندگي ما در دوراني است که با پديده جهاني شدن و رشد فزاينده ارتباطات همه جانبه در فراسوي مرزهاي جغرافيايي روبه رو هستيم. در چنين زماني متخصصان و پژوهشگران ناچار هستند به سوي ارتباطات بيشتر و پديده «همکاري علمي» و «تاليف مشترک» روي آورند، چرا که يک فرد متخصص به ندرت مي تواند تمام تخصص، مهارت، منابع و امکانات لازم براي غلبه بر مشکلات پژوهشي را در چنين شرايطي داشته باشد. هدف مقاله دستيابي به تاثير مشارکت و همکاري گروهي در توليد مقالات علمي ارايه شده به همايش هاي برگزار شده در دانشگاه علوم پزشکي اصفهان طي سال هاي ۸۵-۱۳۸۱ بوده است.
روش بررسي: نوع مطالعه پيمايشي است و از روش علم سنجي براي انجام پژوهش استفاده شده است. جامعه اين پژوهش تمامي مقالات علمي ارايه شده در همايش هاي سراسري تازه هاي پزشکي و پيراپزشکي دانشگاه علوم پزشکي اصفهان طي سال هاي ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۵ به تعداد ۱۷۵۱ مقاله و ۳۶۹۷ نفر محقق بوده است. اطلاعات ابتدا به صورت دستي در سياهه مورد نظر ثبت شد. سياهه مذکور ويژه ورود اطلاعات ارايه دهندگان مقالات در سمينارها بود که روايي آن توسط متخصصان حوزه کتابداري و اطلاع رساني مورد تاييد قرار گرفت. پس از اين مرحله، داده هاي گردآوري شده در نرم افزار آماري Excel وارد گرديد. پس از آن با توجه به پرسش هاي مطرح شده، داده ها شمارش، رتبه بندي و جهت تحليل هاي لازم مرتب گرديد.
يافته ها: بيشترين تعداد عناوين مقالات (۵۲۲ عنوان) مربوط به سال ۱۳۸۲ با تعداد ۱۳۵۰ نويسنده و با ميانگين ۲٫۵۹ تعداد نويسنده در هر مقاله و کمترين تعداد عناوين مقالات (۲۰۹ عنوان) مربوط به سال ۱۳۸۵ با تعداد ۴۷۴ نفر نويسنده و با ميانگين ۲٫۲۷ تعداد نويسنده در هر مقاله مي باشد. در مورد پر کارترين پژوهشگراني که داراي بيشترين همکاري گروهي بوده اند، مشخص شد که رضا اسحاقي با مشارکت در ۱۳ عنوان مقاله، حسين حجازي و گيتي صادقيان به صورت مشترک با ۱۲ عنوان مقاله و احسان اله حبيبي با ۱۱ عنوان مقاله جزء پرکارترين نويسندگان دانشگاه علوم پزشکي اصفهان در ارايه عناوين مقالات به همايش هاي دانشگاه علوم پزشکي در سال هاي مورد بررسي بودند.
نتيجه گيري: روحيه همکاري گروهي در بين نويسندگان پايين است و اين موضوع حاکي از اين امر است که شناسايي رشته ها و پژوهشگران پرکار مي تواند راهنمايي براي ديگر محققان و نويسندگان مقالات در دانشگاه باشد تا بدين وسيله با محققين فعال در توليد و افزايش علم بيشتر آشنا شوند و بتوانند از اين طريق از تجارب يکديگر استفاده نمايند.