مقاله بررسي ميزان و علل مشارکت يا عدم مشارکت زنان مراجعه کننده به درمانگاه هاي شهر کرمان در برنامه هاي غربالگري سرطان هاي دهانه رحم و پستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهريور ۱۳۸۹ در مجله زنان مامايي و نازايي ايران از صفحه ۳۷ تا ۴۶ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان و علل مشارکت يا عدم مشارکت زنان مراجعه کننده به درمانگاه هاي شهر کرمان در برنامه هاي غربالگري سرطان هاي دهانه رحم و پستان
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان دهانه رحم
مقاله سرطان پستان
مقاله غربالگري
مقاله ميزان مشارکت
مقاله پاپ اسمير
مقاله خودآزمايي پستان
مقاله معاينه باليني پستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سلطان احمدي ژيلا
جناب آقای / سرکار خانم: عباس زاده عباس
جناب آقای / سرکار خانم: تيرگري بتول

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سرطان هاي پستان و دهانه رحم شيوع و مرگ و مير بالايي در بين زنان دارند. روش هاي غربالگري، بهترين روش هاي تشخيص زودرس سرطان هاي زنان هستند که انجام آن ها به طور چشم گيري از ميزان مرگ و مير آنان مي کاهد. لذا اين مطالعه به منظور تعيين ميزان و علل مشارکت و عدم مشارکت زنان مراجعه کننده به درمانگاه هاي شهر کرمان در برنامه هاي غربالگري سرطان هاي پستان و دهانه رحم درسال ۱۳۸۶ انجام گرفت.
روش كار: اين پژوهش، مطالعه اي توصيفي است که بر روي ۲۰۰ زن متاهل که جهت کنترل بارداري، مراقبت بعد از زايمان، مشاوره تنظيم خانواده، بيماري هاي زنان و يا واکسيناسيون کودکانشان به پنج درمانگاه شهر کرمان مراجعه کرده بودند، انجام شد. روش نمونه گيري، خوشه اي و ابزار جمع آوري اطلاعات، پرسش نامه بود که پس از تعيين روايي و پايايي (ضريب پايايي۰٫۹۲ ) توسط مصاحبه تکميل گرديد. تجزيه و تحليل داده ها با نرم افزار SPSS (نسخه ۱۴) و آزمون هاي آماري مجذور کاي و ANOVA انجام شد.
يافته ها: ۲۲٫۵% زنان مورد مطالعه، در برنامه خودآزمايي پستان،۲۱٫۵ % در معاينه باليني پستان و۲۷ % در پاپ اسمير مشارکت داشتند. بيش ترين علل مشارکت در برنامه هاي غربالگري سرطان پستان آگاهي از اهميت آن و در برنامه غربالگري سرطان دهانه رحم، تشخيص زود هنگام سرطان بود. هم چنين بيش ترين علت عدم مشارکت زنان (در برنامه هاي غربالگري سزطان هاي پستان و سرويکس) عدم توصيه پزشک بود. مشارکت زنان در برنامه خود آزمايي پستان با سطح تحصيلات و شغل (p<0.001)، معاينه باليني پستان با سطح تحصيلات و شغل (p<0.001) و وضعيت اقتصادي (p=0.04) وجود داشت. هم چنين بين انجام نيز پاپ اسمير با شغل(p<0.001) ، سن  (p=0.014)و سطح تحصيلات (p=0.016) نيز رابطه آماري معني دار بود.
نتيجه گيري: مشارکت زنان مورد مطالعه در برنامه هاي غربالگري چندان مطلوب نمي باشد. بيش ترين علل عدم مشارکت، عدم توصيه پزشک و عدم آگاهي بود، لذا تدوين برنامه هاي آموزشي توسط مراکز بهداشتي جهت آشنايي زنان با اين برنامه ها، و نيز توصيه پزشکان، ماماها و کارکنان بهداشتي به شرکت آنان در اين برنامه ها ضروري به نظر مي رسد.