مقاله بررسي نظرات دندانپزشکان عمومي شهرستان اهواز در مورد برنامه هاي آموزش مداوم در اهواز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۳۳۱ تا ۳۳۵ منتشر شده است.
نام: بررسي نظرات دندانپزشکان عمومي شهرستان اهواز در مورد برنامه هاي آموزش مداوم در اهواز
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش مداوم
مقاله دندانپزشكان
مقاله اهواز
مقاله محتواي برنامه ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خانه مسجدي ماشااله
جناب آقای / سرکار خانم: شكورنيا عبدالحسين
جناب آقای / سرکار خانم: بصير ليلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: آموزش مداوم در ايران از سابقه طولاني برخوردار نمي باشد؛ از اين رو ارزيابي دقيق اين برنامه ها و پژوهش درباره آنها امري ضروري مي باشد. بازنگري در برنامه هاي آموزش مداوم مطابق با نظرات فراگيران و برنامه ريزي بر اساس نياز آنان مي تواند در بهبود كيفيت و اثربخشي برنامه ها موثر باشد. اين پژوهش با هدف تعيين نظرات دندانپزشكان عمومي شهرستان اهواز در مورد برنامه هاي آموزش مداوم دندانپزشكي انجام گرفت.
روش بررسي: طي يک مطالعه مقطعي – توصيفي كه در سال ۱۳۸۶ انجام شد، يكصد نفر از دندانپزشكان عمومي اهواز مورد بررسي قرار گرفتند. ابزار جمع آوري اطلاعات، پرسشنامه اي حاوي مشخصات فردي و ۴۲ سوال در مورد ضرورت، اجرا و محتواي برنامه هاي آموزش مداوم دندانپزشكان و بر اساس مقياس ۵ درجه اي ليكرت بود. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS-15 و روش هاي آمار توصيفي و آزمون تي تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: ۸٫۷۹ درصد دندانپزشكان مرد و مابقي زن بودند. ميانگين سابقه خدمت شرکت کنندگان ۷٫۷±۶٫۱۲ سال بود. حدود دو سوم شركت كنندگان، آموزش مداوم را يک ضرورت مي دانستند. ميانگين نظرات دندانپزشكان از نحوه اجرا و محتواي برنامه ها به ترتيب ۹۹٫۰±۰۱٫۳ و ۹۵٫۰±۹۴٫۲ بود. سه اولويت مهم آموزش مداوم دندانپزشكان به ترتيب شامل ترميمي و زيبايي، اندودنتولوژي و جراحي دهان و فک و صورت بودند. استفاده از اساتيد مجرب و طراحي برنامه ها متناسب با نيازهاي منطقه اي به ترتيب با ميانگين ۸۹٫۰±۱۷٫۴ و ۷۵٫۰±۰۸٫۴ از عوامل بهبود كيفيت برنامه ها اعلام گرديد. مقايسه نظرات دندانپزشكان زن و مرد با سوابق درماني متفاوت در موارد مختلف تفاوت آماري معناداري را نشان نداد.
نتيجه گيري: دندانپزشکان، آموزش مداوم را يک ضرورت حرفه اي مي دانند اما از نحوه اجرا و محتواي برنامه ها رضايت چنداني ندارند. برنامه ريزي بر اساس نيازهاي منطقه اي و استفاده از اساتيد مجرب باعث ارتقا كيفيت برنامه ها و بهبود شرايط موجود خواهد شد.