مقاله بررسي نقش رخساره ها و نوع تخلخل در كنترل كيفيت مخزني سازند ايلام در يكي از ميادين نفتي ناحيه دزفول شمالي، دشت آبادان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علوم دانشگاه تهران از صفحه ۵۳ تا ۶۲ منتشر شده است.
نام: بررسي نقش رخساره ها و نوع تخلخل در كنترل كيفيت مخزني سازند ايلام در يكي از ميادين نفتي ناحيه دزفول شمالي، دشت آبادان
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پارامترهاي پتروفيزيكي
مقاله تخلخل
مقاله كيفيت مخزن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسني گيو محمد
جناب آقای / سرکار خانم: ابرقاني آرش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بررسي دقيق ارتباط عناصر زمين شناسي و پارامترهاي به منظور، مخزن ايلام در يكي از ميادين نفتي ناحيه دزفول شمالي، با استفاده از داده هاي پتروگرافي، پتروفيزيكي و نتايج آزمايشات مغزه مورد بررسي قرار گرفت. مقاطع نازك ميكروسكوپي تهيه شده از مغزه و خرده سنگ از ديدگاه بافت رسوبي و عملكرد فرآيند هاي دياژنزي به دقت مورد مطالعه قرار گرفتند كه منجر به تشخيص۱۰ ميكروفاسيس گرديد. ميكروفاسيسهاي ايلام بالايي متنوع و غالبا دانه پشتيبان، اائيدي- پلوئيدي مربوط به محيط پرانرژي، در ايلام مياني تنوع ميكروفاسيسها كم، غالبا وكستون، گاهي پكستون و ايلام پاييني نيز در برگيرنده ميكروفاسيس مادستوني و گاهي وكستوني است كه بيانگر رسوبگذاري در محيط نسبتا عميق و كم انرژي است. مهمترين فرآيندهاي دياژنزي در بخش بالايي، تراكم فيزيكي زودرس و سيماني شدن كلسيتي و در بخشهاي مياني و پاييني دولوميتي شدن و پيريتي شدن است. شدت عملكرد فرآيند دياژنزدر بخش بالايي به مراتب بيشتر است بطوريكه در اكثر موارد ميكروفاسيهاي اائيدي– پلوئيدي مستعد شرايط مناسب مخزني كاملا سيماني شده اند. بنابراين دراين بخش ويژگي مخزني بيشتر توسط فرآيندهاي دياژنزي كنترل مي شود تا اينكه محيط رسوبي موثر باشد. تخلخل قابل رويت در بخش بالايي بيشتر از نوع قالبي، حفره اي و بين دانه اي، در بخش مياني، قالبي، قالبي توسعه يافته و درون فسيلي و به ندرت شكستگي و در بخش پاييني نيز بيشتر از نوع قالبي و حفره اي است. مناسب ترين زون توليد كننده هيدروكربور، در بخش بالايي و منطبق بر بافتهاي دانه پشتيبان با تخلخل بين دانه اي است. بخش مياني تخلخل بسيار خوبي دارد اما به دليل وجود سيستم تخلخل با گلوگاههاي باريك و ريزتخلخلها، تراوايي و در نتيجه ميزان توليد هيدروكربور بسيار اندك است. افزايش ناگهاني اشباع آب در مرز بخش مياني و پاييني به دليل تغيير ميكروفاسيس، محتوي رس بيشتر و كاهش تخلخل در بخش پاييني است. اين عوامل سبب ايجاد سيستم تخلخل با معابر و گلوگاههاي باريك شده است بطوريكه احتمال مهاجرت عمودي هيدروكربور از اين بخش و در نتيجه شارژ عمودي مخزن ايلام را تضعيف مي نمايد.