مقاله بررسي نيازهاي آموزشي جسماني بيماران مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در نشريه دانشكده پرستاري و مامايي از صفحه ۳۲ تا ۳۷ منتشر شده است.
نام: بررسي نيازهاي آموزشي جسماني بيماران مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نيازهاي آموزشي
مقاله مولتيپل اسکلروزيس
مقاله انجمن مولتيپل اسکلروزيس ايران
مقاله نيازهاي جسماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صاحب الزماني محمد
جناب آقای / سرکار خانم: رشوند فرنوش
جناب آقای / سرکار خانم: علوي مجد حميد
جناب آقای / سرکار خانم: مشتاق عشق زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مولتيپل اسکلروزيس بيماري مزمن پيشرونده سيستم عصبي مرکزي است که داراي علايم و عوارض ناتوان کننده مي باشد. با توجه به عوارض و مشکلات ناشي از بيماري مولتيپل اسکلروزيس در بيماران سبب مي شود آنها به آموزش ها نياز بيشتري داشته باشند.
هدف: هدف از اين پژوهش تعيين نيازهاي آموزشي بيماران مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس عضو انجمن مولتيپل اسکلروزيس ايران مي باشد.
مواد و روشها: در اين پژوهش توصيفي تعداد ۱۷۴ بيمار مراجعه کننده به انجمن مولتيپل اسکلروزيس ايران مورد مطالعه قرار گرفتند نمونه ها به صورت در دسترس از بين مراجعه کنندگان به انجمن مولتيپل اسکلروزيس انتخاب شدند. افرادي که خصوصيات واحدهاي مورد پژوهش را دارا بودند، وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوري داده ها در اين پژوهش پرسشنامه بود که در ۴ بخش تنظيم گرديد.
قسمت اول شامل اطلاعات دموگرافيک، بخش دوم شامل ۱۶ سوال، بخش سوم شامل ۸ سوال و بخش چهارم شامل ۲۳ سوال بود.
اندازه گيري اعتبار پرسشنامه از روش اعتبار محتوا و پايايي از طريق آلفاي کرونباخ وآزمون مجدد اندازه گيري شد و اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار اس پي اس اس و آزمون هاي کروسکال واليس، من ويتني کاي دو و ضريب همبستگي اسپير من در سطح معني داري p<0.05  تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: نتايج نشان داد که محدوده سني اکثر واحدهاي مورد پژوهش (۲۶٫۴ درصد) در گروه سني ۳۹-۳۲ سال، ۷۱٫۳ درصد زن، ۵۹٫۸ درصد متاهل بودند. ۲۷٫۷ درصد سابقه ابتلا به بيماري کمتر از ۳ سال داشتند. بعلاوه، نتايج پژوهش نشان داد که ۳۹٫۱ درصد واحدهاي مورد پژوهش احساس نياز به آموزش در حد بالا داشتند، ۰٫۶ درصد واحدهاي مورد پژوهش نياز به آموزش در حد بالا در مورد ماهيت بيماري داشتند. ۹۴ درصد واحدهاي مورد پژوهش در مورد مشکلات جنسي نياز به آموزش داشتند،۶۴٫۸ درصد واحدهاي مورد پژوهش در مورد مشکلات حرکتي و ۶۴ درصد واحدهاي مورد پژوهش در مورد مشکلات ادراري نياز به آموزش داشتند. همچنين بين نياز آموزشي جسماني و تحصيلات ارتباط معني داري وجود داشت (P=0.027)، بين نياز آموزشي جسماني و دفعات بستري ارتباط معني داري وجود داشت (P=0.004).
بحث و نتيجه گيري: يافته ها نشان داد که بيشترين ميزان نياز به آموزش به ترتيب در زمينه مشکلات جنسي (۹۶ درصد)، مشکلات حرکتي ۶۴٫۸ درصد) و مشکلات ادراري (۶۴ درصد) و کمترين ميزان نياز به آموزش در زمينه مشکلات دفعي (۴۱ درصد) بود.