مقاله بررسي وضعيت خود استنادي نويسندگان پرکار ايراني در حوزه پزشکي و تاثير آن بر شاخص هرش آنها در پايگاه Web of Science که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در پياورد سلامت از صفحه ۶۹ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: بررسي وضعيت خود استنادي نويسندگان پرکار ايراني در حوزه پزشکي و تاثير آن بر شاخص هرش آنها در پايگاه Web of Science
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شاخص هرش
مقاله تحليل استنادي
مقاله خود استنادي
مقاله علم پزشکي
مقاله پايگاه Web of Science

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قاضي ميرسعيد سيدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: همت مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: درگاهي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: خوانساري جيران

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: استفاده از شاخص هرش به عنوان ابزاري مهم براي توصيف برونداد علمي پژوهشگران سبب شده که بعضي از نويسندگان براي افزايش تصنعي شاخص خود، ميزان استناد به خود را افزايش دهند. بنابراين لازم است ميزان تاثير خود استنادي بر شاخص هرش هر نويسنده بررسي شود تا بهتر بتوان کيفيت توليدات علمي پژوهشگران را سنجيد.
روش بررسي: اين پژوهش از نوع توصيفي است و از روش تحليل استنادي به طور کلي و تحليل خود استنادي به طور اخص استفاده مي کند. جامعه پژوهش، نويسندگان پرکار ايراني در حوزه پزشکي هستند که در فاصله سال هاي ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ حداقل ۳۰ مدرک نمايه شده در پايگاه  Web of Science دارند. پيگيري استنادها تا دسامبر ۲۰۱۰ ميلادي مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج با استفاده از نرم افزار اکسل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است.
يافته ها: به طور متوسط ۲۵٫۸۹ درصد خوداستنادي بين نويسندگان پرکار حوزه پزشکي مشاهده شد. شاخص هر ۳۰٫۷۷ درصد نويسندگان تغيير قابل ملاحضه داشت. رتبه بندي نويسندگان بر اساس شاخص هرش بعد از حذف خوداستنادي ها صورت گرفت که ۳۸٫۴۶ درصد نويسندگان به رتبه پايين تر نزول کردند.
بحث و نتيجه گيري: با توجه به اينکه ميزان ۱۰ تا ۳۰ درصد خود استنادي مي تواند معمولي و قابل توجيه باشد، به طور کلي وضعيت خود استنادي نويسندگان پرکار حوزه پزشکي کشورمان مطلوب است. همچنين پايين بودن ميزان خود استنادي اين نويسندگان سبب مي شود که شاخص هر تاثير زيادي از آن نپذيرد.