مقاله بررسي وضعيت كلينيكي دندان‌ هاي Isolated پايه پروتز پارسيل متحرک در مراجعين به دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۵۶ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: بررسي وضعيت كلينيكي دندان‌ هاي Isolated پايه پروتز پارسيل متحرک در مراجعين به دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پروتز پارسيل
مقاله دندان پايه
مقاله تهران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ذراتي سيميندخت
جناب آقای / سرکار خانم: باهري مقدم طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: نعمت الهي فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: امروزه پروتزهاي پارسيل متحرک در جايي كه بيمار به هر دليل قادر به استفاده از ايمپلنت ‌هاي دنداني و پروتز ثابت نيست، كاربرد دارد. با اين وجود طبق تحقيقات صورت گرفته استفاده كنندگان از پروتزهاي پارسيل متحرک در معرض تجمع پلاک و تغييرات غيرقابل قبولي از جمله ژنژيويت، پريودونتيت و لقي دندان پايه قرار دارند. اما اگر پروتزهاي پارسيل متحرک تاثيرات منفي دارند، آيا اين تاثيرات مخرب روي دندان ‌هاي Isolated كه خود نوعي دندان پايه مي ‌باشند كه از دو طرف مجاور فضاي بي‌ دنداني هستند، بيشتر است؟ در اين مطالعه وضعيت كلينيكي دندان پايه Isolated بدون اسپلينت در مقايسه با دندان پايه كنترل از جهت ميزان B.O.P (Bleeding On Probing)، لقي، عمق پاكت و التهاب لثه بررسي شد.
روش بررسي: در اين مطالعه كه به روش توصيفي – مقطعي طرح‌ ريزي شده بود، با طراحي پرسشنامه، اهداف طرح توسط مشاهده‌ گر بررسي شد. حجم نمونه مورد مطالعه ۵۰ نفر از بيماران دريافت كننده پروتز پارسيل متحرک و داراي دندان پايه تكي بودند که به بخش پروتزهاي دنداني دانشكده دندانپزشكي تهران مراجعه نموده و مبتلا به هيچ بيماري سيستميک و زمينه ‌اي نبودند. پس از تكميل پرسشنامه آناليز آماري انجام شد. از آزمون رتبه علامت ‌دار ويلکاسيون، آزمون دقيق فيشر و کروسکال – واليس استفاده گرديد.
يافته ‌ها: ميزان B.O.P (P=0.004)، عمق پاكت (P=0.035) و لقي (P<0.001) در دندان پايه Isolated بيشتر از دندان پايه كنترل بود. در ميزان پوسيدگي (P=0.083) و التهاب لثه (P=0.07) در دندان پايه Isolated و دندان پايه كنترل تفاوت معني ‌داري وجود نداشت.
نتيجه‌ گيري:‌ نتايج نشان دهنده ضعيف ‌تر بودن دندان ‌هاي پايه تكي در مقابل تاثيرات مخرب پروتزهاي پارسيل متحرک بود كه از جمله بالاتر بودن عمق پاكت و لقي بيشتر اين دندان‌ ها در مقابل دندان ‌هاي پايه ديگر است، لذا در صورتيكه به دلايلي ناچار به استفاده از دندان پايه تكي به صورت اسپلينت نشده هستيم، طرح درمان در جهت تامين سلامتي دندان پايه بايستي با دقت بيشتري انجام شود و پي ‌گيري‌ هاي دوره ‌اي مورد توجه قرار گيرد.