مقاله بررسي ويژگي هاي مورفولوژيک و ساختار کليه نوزادان موش هاي NIH حامله تيمار شده با رنگ مو و اکسيدان در هفته سوم بارداري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در زيست شناسي تكويني از صفحه ۵۹ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: بررسي ويژگي هاي مورفولوژيک و ساختار کليه نوزادان موش هاي NIH حامله تيمار شده با رنگ مو و اکسيدان در هفته سوم بارداري
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رنگ مو
مقاله اکسيدان
مقاله هيستولوژي
مقاله تراتوژنيک
مقاله امبريوتوکسيک
مقاله مورفولوژيک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي شبنم
جناب آقای / سرکار خانم: صدوقي مهرانگيز
جناب آقای / سرکار خانم: آذرنيا مهناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
از آنجا که در ساختار محصولات آرايشي چند دسته ترکيب شيميايي به کار رفته و با توجه به اثر نامطلوبي که بيشتر ترکيبات شيميايي بر فرزندان زنان باردار ايجاد مي کنند، در اين تحقيق اثر رنگ موهاي اکسيداتيو و اکسيدان استفاده شده با آنها بر ساختار کليه نوزادان موش هاي حامله در معرض قرار گرفته در هفته سوم بارداري بررسي گرديد تا ميزان تاثيرپذيري بافت کليه به اين دسته از ترکيبات تعيين شود.
۵۶  موش بالغ نژاد NIH (۴٠ ماده، ۱۶ نر) انتخاب و پس از آميزش و تعيين روز صفر بارداري،ماده هاي حامله در ۸ گروه: تيمار با رنگ مو به مقدار ml۱ در دو روز متوالي (٢دوز)، تيمار با اکسيدان به مقدار ۱ml در دو روز متوالي (٢دوز)، تيمار با مخلوط رنگ مو و اکسيدان به مقدار ۱ml در دو روز متوالي (٢دوز)، تيمار با رنگ مو به مقدار ml۱ در چهار روز متوالي (۴دوز)، تيمار با اکسيدان به مقدار ۱ml در چهار روز متوالي (۴دوز)، تيمار با مخلوط رنگ مو و اکسيدان به مقدار ۱ml در چهار روز متوالي (۴دوز)، شاهد استرسي و شاهد بدون استرس دسته بندي شدند.
پس از زايمان طبيعي، ۳۰ نوزاد به طور تصادفي از هر گروه انتخاب و پس از مطالعات مورفولوژيکي و آناليز آماري نتايج به روش تحليل واريانس يک طرفه، کليه آنها جدا و پس از فيکس در فرمالين با هماتوکسيلين و ائوزين رنگ آميزي و با ميکروسکوپ نوري مطالعه شد.
عليرغم عدم وجود تفاوت هاي مورفولوژيکي، در دوزهاي بالا کاهش در وزن، طول بدن، طول دست و پا و همچنين کاهش تراکم نفروني در مرکز و بي نظمي نفروني در قشر کليه (به ويژه در گروه هاي تيمار شده با چهار دوز) مشاهده گرديد که اين اثرات در گروه هاي تيمار شده با رنگ مو کمتر بود. در واقع رنگ مو تا حدودي اثرات مضر اکسيدان را تعديل مي کند.