مقاله بررسي و مطالعه تاثير عنصر اقليمي بارش بر ميزان آلودگي و آلاينده هاي کلانشهر تهران با استفاده از مدل SCHEFE و تکنيک G.I.S طي دو دهه اخير که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در جغرافياي طبيعي از صفحه ۱۵ تا ۳۰ منتشر شده است.
نام: بررسي و مطالعه تاثير عنصر اقليمي بارش بر ميزان آلودگي و آلاينده هاي کلانشهر تهران با استفاده از مدل SCHEFE و تکنيک G.I.S طي دو دهه اخير
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بارش
مقاله اقليم
مقاله آلودگي
مقاله آلاينده
مقاله تهران
مقاله SCHEFE

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اربابي سبزواري آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: موغلي مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: اربابي نيا عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
محيط هاي شهري مهمترين بستر زندگي براي بخش اعظم جمعيت در حال افزايش دنياست. رشد جمعيت، توسعه شهر نشيني و تغيير در روش و نگرش زندگي مردم مشکلات عديده اي را در شهرهاي بزرگ ايجاد کرده است. امروزه شهرهاي بزرگ با مشکلاتي چون آلودگي هوا، کمبود فضاي سبز، افزايش خودروها، افزايش بي رويه جمعيت و … روبرو هستند. تهران يکي از مناطق مهم جمعيتي، سياسي، اقتصادي، تجاري و صنعتي کشور محسوب مي شود و بروز هر گونه نوسانات اقليمي منجر به خسارات جبران ناپذيري از جمله کمبود منابع آب، سيل هاي شديد، فرسايش خاک و … شده است و اين مساله به طور سيستمي عامل بروز مشکلات زيست محيطي مي شود. با توجه به اين که تهران در دامنه کوه البرز قرار گرفته و جهت شمال غرب – جنوب شرق شاخه هاي فراوان آن اثرات گوناگوني روي شهر مي گذارد و به خاطر واقع شدن در دامنه کوه، سطح عمومي آن داراي ارتفاع يکنواختي از سطح درياست. بنابراين مقدار باران آن داراي نوسان زيادي است. در واقع باراني که ارتفاعات دريافت مي کنند به مراتب بيشتر از مقداري است که سالانه در نقاط پست تر از آن مي بارد (ضرغام، ۱۳۷۷، ص ۵۳). در اين تحقيق روند ميزان بارش با استفاده از داده هاي ۵ ايستگاه سينوپتيک و ۳ ايستگاه باران سنجي منتخب شهر تهران در طول دوره آماري ۲۰ ساله (۱۳۸۴-۱۳۶۴) اندازه گيري و بررسي شده و تاثير ميزان همبستگي آن با ميزان آلاينده هاي شهر تهران با استفاده از داده هاي ايستگاه هاي آلودگي سنجي که بر اساس ايستگاه هاي سينوپتيک مکان يابي شده است. با استفاده از مدل هاي SCHEFE و مجذور امگا ( (ω۲اندازه گيري شده است.