مقاله بررسي يک ساله راديواپسيته هاي بافت نرم در راديوگرافي پانوراميک مراجعين به بخش راديولوژي دانشکده دندانپزشکي مشهد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله دانشكده دندانپزشكي مشهد از صفحه ۲۷۱ تا ۲۸۰ منتشر شده است.
نام: بررسي يک ساله راديواپسيته هاي بافت نرم در راديوگرافي پانوراميک مراجعين به بخش راديولوژي دانشکده دندانپزشکي مشهد
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کلسيفيکاسيون بافت نرم
مقاله راديوگرافي پانوراميک
مقاله راديواپسيته هاي بافت نرم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ايماني مقدم ماهرخ
جناب آقای / سرکار خانم: جوادزاده بلوري عباس
جناب آقای / سرکار خانم: احمديان يزدي اعظم
جناب آقای / سرکار خانم: دانشور فرزانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: اپسيته هاي بافت نرم از جمله موارد نسبتا شايعي هستند که در راديوگرافي پانوراميک مشاهده مي ‌شود. اين اپسيته ها شامل کلسيفيکاسيون گره‌ هاي لنفاوي و استخواني شدن کمپلکس استيلوهيوييد، کلسيفيکاسيون لوزه ها، رينوليت، آنتروليت و کلسيفيکاسيون ناحيه دو شاخه شدن کاروتيد، سيالوليت، ميوزيت اسيفيکان و استئوماکوتيس مي باشد. هدف اين مطالعه بررسي ميزان فراواني اين اپسيته هادر راديوگرافي پانوراميک و تشخيص افتراقي آنها، عوامل و بيماري هاي زمينه ساز، و همچنين ثبت و بررسي علايم بيمار در صورت مشاهده بود.
مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي، راديو گرافي هاي پانوراميک ۶۷۱ بيمار مراجعه کننده به بخش راديولوژي دانشکده دندانپزشکي مشهد به مدت يک سال مورد بررسي قرار گرفت، و شيوع انواع راديواپسيته، محل آنها و برخي عوامل مرتبط مثل سن، جنس، تعداد، عوامل زمينه اي، علايم و نشانه هاي آن ارزيابي شد. کلسيفيکاسيون کمپلکس استيلوئيد اندازه گيري شد. سپس اطلاعات بدست آمده توسط آزمون هاي Chi-square و Fisher Exact Test آناليز شدند.
يافته ها: فراواني راديواپسيته هاي بافت نرم به صورت: تونسيلوليت
%۳۹٫۶۶، گره لنفاوي کلسيفيه %۲۵٫۸۶، کلسيفيکاسيون ناحيه دو شاخه شدن کاروتيد %۸٫۶۲، اوستوما کوتيس %۶٫۹۰، سيالوليت %۵٫۱۷، کلسيفيکاسيون غضروف حنجره %۳٫۴۵، آنتروليت %۱٫۷۲ و کلسيفيکاسيون کمپلکس استيلوهيوئيد %۵۸ بدست آمد. بين کلسيفيکاسيون کمپلکس استيلوهيوئيد و سن ارتباط معني داري وجود داشت (۰٫۰۰۱>P).
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد کلسيفيکاسيون کمپلکس استيلوئيد با طول بيشتر از ۴۵ ميلي متر بايد به عنوان مورد مشکوک يا پاتولوژيک مطرح گردد. همچنين مشاهده پلاک آترواسکلروتيک کلسيفيه به طور تصادفي در راديوگرافي پانوراميک بايستي به عنوان زنگ خطري جهت پيشگيري از حملات مغزي عروقي تلقي شود.