مقاله بررسي کلينيکي موفقيت هيپنوتيزم جهت ايجاد بي حسي موضعي در درمان ريشه دندان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۳۳۷ تا ۳۴۳ منتشر شده است.
نام: بررسي کلينيکي موفقيت هيپنوتيزم جهت ايجاد بي حسي موضعي در درمان ريشه دندان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هيپنوتيزم
مقاله بي حسي
مقاله درمان ريشه دندان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بيدار مريم
جناب آقای / سرکار خانم: قره چاهي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: قابل نازمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: حافظ بهاره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مواردي در دندان پزشکي وجود دارد که با وجود تزريق ماده بي حسي موضعي دستيابي به يک بي حسي عميق جهت درمان ريشه امکان پذير نمي باشد و يا اين که موارد منع مصرف مواد بي حس کننده موضعي معمول براي بيمار وجود دارد. در اين موارد استفاده از طب مکمل بخصوص هيپنوتيزم مي تواند مطرح شود. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان موفقيت هيپنوتيزم در ايجاد بي حسي موضعي در درمان ريشه دندان بود.
روش بررسي: اين مطالعه به صورت کار آزمايي باليني روي ۲۱ نفر بيمار داوطلب مراجعه کننده به بخش اندو دانشکده دندان پزشکي مشهد با دندان هاي وايتال با درگيري پالپي انجام گرفت. براي تمام بيماران فرم معاينه دندان و وضعيت بيماري هاي سيستميک تهيه شد. سپس در حضور همراه بيمار، بيماران تحت القاي هيپنوتيزم قرار گرفتند و بعد از انجام هيپنوتيزم زمان رسيدن به بي حسي مطلوب ثبت شد و بيمار شرطي گرديد. در جلسه دوم با استفاده از کليد شرط سريع تر به حالت هيپنوز وارد شدند و زمان رسيدن به بي حسي ثبت شد و پس از تاييد بي حس بودن دندان، درمان اندو انجام مي گرديد. اطلاعات بدست آمده توسط تست هاي آماري من ويتني يو (Mann-Whitney U) ويلکاکسون(Wilcoxon)  و فيشر دقيق (Fisher’s Exact) و با اطمينان ۹۵  درصد مورد آناليز قرار گرفتند.
يافته ها: نتايج بدست آمده نشان داد که در شرايط مکاني و زماني بخش اندو از ۲۱ نفر داوطلب ۱۶ نفر (۲٫۷۶ درصد) در عمق بي حسي مناسب قرار گرفتند و ۵ نفر (۸٫۲۳ درصد) پاسخ دهي مناسب به ايجاد بي حسي موضعي نداشتند. مدت زمان رسيدن به بي حسي موضعي هيپنوتيزمي در بار دوم (۸٫۳ دقيقه) کمتر از بار اول (۰۹٫۲۳ دقيقه) بود. زن و مرد اختلافي در پاسخ دهي به ايجاد بي حسي موضعي نداشتند. استفاده از هيپنوتيزم جهت ايجاد بي حسي موضعي براي درمان ريشه دندان در ۲٫۷۶ درصد موفقيت آميز بود و در ۸٫۲۳ درصد عدم موفقيت داشت که اين اختلاف از نظر آماري معني دار بود.
نتيجه گيري: استفاده از هيپنوتيزم يک رويکرد باليني مفيد جهت ايجاد بي حسي موضعي براي درمان ريشه دندان مي باشد. با توجه به ميزان موفقيت در مطالعه حاضر در مواردي که مواد بي حس کننده موضعي در بيمار کنتراانديکاسيون داشته باشد، مي توان از هيپنوتيزم جهت ايجاد بي حسي موضعي در دندان پزشکي استفاده کرد.