مقاله بررسي گونه هاي فخر در ديوان حافظ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در شعر پژوهي (بوستان ادب – علوم اجتماعي و انساني ) از صفحه ۲۲۳ تا ۲۴۸ منتشر شده است.
نام: بررسي گونه هاي فخر در ديوان حافظ
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فخر (خودستايي)
مقاله حافظ
مقاله سخن
مقاله غزل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نيك داراصل محمدحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فخر در واقع از گونه هاي ادبي است که در آثار منظوم و منثور شعرا و نويسندگان نمود دارد و در هر روزگاري، رنگي خاص مي پذيرد و نمي تواند از تاثيرهاي زماني و مکاني به دور باشد. در مقدمه اين مقاله ابتدا به بررسي ماهيت فخر و ارتباط آن با موضوع شخصيت و پندار فرد از خود و کارکرد آن به عنوان عنصري رواني-شخصيتي پرداخته ايم. با توجه به اعتبار حافظ در غزل سرايي و آفرينش گونه خاصي در اين شيوه سخن سرايي، غزل وي را که جلوه گاه فخر اوست، به اختصار بررسي کرده ايم. به سبب آن که بيشترين فخر حافظ به سخن و غزل است، ابعاد اين موضوع و دلايل تفاخر خود را به کلامش، در بخش بعدي، به تفصيل بيان کرده ايم. موضوع قابل توجه ديگر، فخر حافظ به همت والاست که ريشه در عصر سياسي و اجتماعي روزگار شاعر دارد و با عنواني مستقل بررسي شده است. مفاخره هاي برجسته ديگري چون فخر به رندي، فخر به عشق و معشوق، فخر به ممدوحان و …، ديگر قسمت هاي برجسته اين مقاله را شکل داده است و در پايان با توجه به تنوع فخريه هاي حافظ که جنبه هاي فردي، انتقادي اجتماعي و سياسي را در بر مي گيرد، نتيجه ارايه مي شود.