مقاله برهمکنش رسپتورهاي موسکاريني و NMDA در هيپوکامپ پشتي موش صحرايي در تست اضطراب ماز بعلاوه اي شکل مرتفع که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۹ در دانشور از صفحه ۹ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: برهمکنش رسپتورهاي موسکاريني و NMDA در هيپوکامپ پشتي موش صحرايي در تست اضطراب ماز بعلاوه اي شکل مرتفع
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گيرنده هاي NMDA
مقاله گيرنده هاي موسکاريني استيل کولين
مقاله هيپوکامپ پشتي
مقاله اضطراب
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پيري مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: ناصحي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري نگار
جناب آقای / سرکار خانم: شاهين مريم السادات
جناب آقای / سرکار خانم: زرين دست محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: انتقال پيام هاي تحريکي از طريق گيرنده هاي گلوتاماتي براي اعمال شناختي نظير يادگيري و اضطراب حياتي است. در مطالعه حاضر، نقش گيرنده هاي کولينرژيک موسکاريني هيپوکامپ پشتي در رفتار شبه اضطرابي القا شده با مهارگيرنده هاي NMDA بررسي شده است.
مواد و روش کار: در اين مطالعه تجربي از ۱۰۵ سر موش صحرايي نر با وزن تقريبي ۲۰۰ تا ۲۵۰ گرم استفاده شد. حيوان ها پس از بيهوشي در دستگاه استريوتاکسي قرارگرفتند و کانول گذاري دوطرفه در ناحيه CA1 هيپوکامپ پشتي انجام شد. بعد از طي دوره بهبودي هفت روزه، آزمون رفتاري با استفاده از ماز بعلاوه اي شکل مرتفع انجام گرفت آناليز واريانس يک طرفه (ANOVA) و به دنبال آن تست توکي، داده ها را تجزيه وتحليل کردند.
نتايج: يافته هاي ما نشان مي دهند که تزريق MK801 (دو ميکروگرم بر موش) و اسکوپولامين (چهار ميکروگرم بر موش) به داخل ناحيه CA1 هريک به تنهايي، درصد حضور در بازوي باز و درصد ورود به بازوي باز را افزايش مي دهد، اما فعاليت حرکتي را تغيير نمي دهد؛ از طرف ديگر ، به کاربردن دوزهاي غير موثر اسکوپولامين با دوز غير موثر MK801 فعاليت حرکتي را تغييرنمي دهد، اما درصد حضور در بازوي باز و درصد ورود به بازوي باز را افزايش مي دهد.
نتيجه گيري: اين يافته ها نشان مي دهند که نه تنها هر دو گيرنده NMDA و گيرنده هاي موسکاريني استيل کولين در تعديل اضطراب در هيپوکامپ پشتي موش صحرايي نقش دارند، بلکه بين آنها يک برهمکنش پيچيده نيز وجوددارد.