مقاله بهينه سازي روش آلوده سازي در بيماري سوختگي غلاف به منظور تفكيك واكنش هاي واقعي ارقام برنج در مزرعه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در دانش گياهپزشكي ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۹۹ تا ۱۰۸ منتشر شده است.
نام: بهينه سازي روش آلوده سازي در بيماري سوختگي غلاف به منظور تفكيك واكنش هاي واقعي ارقام برنج در مزرعه
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خالص سازي
مقاله زادمايه
مقاله سوختگي غلاف برنج
مقاله جداسازي
مقاله مايه زني
مقاله Rhizoctonia solani ،Thanatephorus cucumeris

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاداشت دهكايي فريدون
جناب آقای / سرکار خانم: اخوت سيدمحمود
جناب آقای / سرکار خانم: جوان نيك خواه محمد
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي سيدباقر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيماري سوختگي غلاف برنج كه در اثر گروه آناستوموزي AG1-IA از قارچRhizoctonia solani  به وجود مي آيد، يكي از مهمترين بيماري هاي قارچي برنج در دنيا مي باشد. مقاومت گياه برنج نسبي است و عكس العمل آن در مقابل اين بيماري به دليل پيچيدگي توارثي و ناپايداري محيطي ثابت نيست به طوريكه تخمين صحيح بيماري مشكل است. براي تشخيص واكنش واقعي برنج در سطح بالايي از توسعه بيماري، يك روش آلوده سازي جديد، با توليد توده ميسليومي در محيط كشت مايع سيب زميني دكستروز (PDBroth) و يك سيستم افشانه آب، طراحي گرديد. نشاهاي برنج از سه رقم بومي (عنبربو ايلام، قصرالدشتي و اهلمي طارم) و دو رقم اصلاح شده (خزر و بهار) در مزرعه نشاكاري گرديدند. پس از ۴۵ روز پنجه هاي هر بوته به كمك يك باند پلاستيكي بسته شدند، سپس با يك جدايه پر آزار بيمارگر و به سه روش شامل، توده ميسليومي (MM)، مخلوط بذر و پوسته برنج كلنيزه شده(RG)  و قطعات ساقه تازه آلوده شده برنج(FI)  آلوده سازي شدند. بوته هاي آلوده سازي شده با راه اندازي يك سيستم افشانه آب در بالاي بوته ها و در ارتفاع ۱۶۰ سانتي متري از سطح خاك تا آخرين مرحله ارزيابي، مرطوب نگه داشته شدند. ميزان توسعه بيماري ۱۵ و ۲۵ روز پس از آلوده سازي و انتهاي مرحله خميري شدن دانه به روش RLH (Lesion Height Relative) اندازه گيري گرديد. سنجش داده هاي بيماري نشان داد كه در روش آلوده سازي FI بيماري با توسعه كم و با نتايج بسيار متغير ظاهر شد. اما نتايج در روش هاي آلوده سازي MM و RG داراي تغييرات كمتري در بين ارقام در مراحل مختلف ارزيابي بودند. بيشترين توسعه عمودي بيماري در همه ارقام مورد آزمايش در دومين مرحله ارزيابي و انتهاي مرحله خميري شدن دانه (حساس ترين مرحله رشدي برنج) در روش MM مشاهده شد. به طوريكه آنها به ترتيب در سه و دو گروه قرار گرفتند كه متفاوت از گروه بندي در روش هاي RG و FI بودند(DMRT 5%) . بنابراين در شرايط استفاده از سيستم افشانه آب، آلوده سازي به روش توده ميسليومي را مي توان براي سنجش عكس العمل واقعي ارقام برنج در مقابل بيماري سوختگي غلاف در مزرعه به كار گرفت. ارقام عنبربو، قصرالدشتي، اهلمي طارم و بهار در آزمايش غربال گيري اوليه به عنوان ارقام نيمه مقاوم در يك گروه آماري مشابه تشخيص داده شدند، اما در اين مطالعه آنها در گروه هاي متفاوتي قرار گرفتند و تحمل واقعي آنها بعد از بهينه سازي شرايط آزمايش و با توسعه بيماري ظاهر شد به طوريكه اهلمي طارم به شدت حساسيت نشان داد.