مقاله تاثير برنامه آرام سازي پيشرونده عضلاني بر خودکارآمدي و کيفيت زندگي مراقبين بيماران مولتيپل اسکلروزيس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي قزوين از صفحه ۴۱ تا ۴۷ منتشر شده است.
نام: تاثير برنامه آرام سازي پيشرونده عضلاني بر خودکارآمدي و کيفيت زندگي مراقبين بيماران مولتيپل اسکلروزيس
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرام سازي پيشرونده عضلاني
مقاله خودکارآمدي
مقاله کيفيت زندگي
مقاله مراقبين
مقاله مولتيپل اسکلروزيس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مسعودي رضا
جناب آقای / سرکار خانم: سليماني محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: مقدسي جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: قرباني مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: مهرعليان حسينعلي
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامي نسيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: مولتيپل اسکلروزيس (MS) يک بيماري مزمن سيستم عصبي مرکزي است که بر تمام جنبه هاي اقتصادي، مالي، اجتماعي و عاطفي فرد، خانواده و جامعه اثر مي گذارد. انجام مراقبت مداوم، تنش مزمني را در مراقبين بيماران به وجود مي آورد؛ به طوري که خودکارآمدي و کيفيت زندگي آنان را به مخاطره مي اندازد.
هدف: مطالعه به منظور تعيين تاثير برنامه آرام سازي پيشرونده عضلاني بر کيفيت زندگي و خودکارآمدي مراقبين خانوادگي بيماران MS انجام شد.
مواد و روش ها: اين کارآزمايي باليني با حضور ۷۰ نفر از مراقبين بيماران
MS در قالب دو گروه همگن شاهد و آزمون در سال ۱۳۸۸ در بيمارستان کاشاني شهرکرد انجام شد. روش آرام سازي پيشرونده عضلاني در طول سه ماه (۹۰ جلسه) براي گروه آزمون به کار رفت و با استفاده از چک ليست هاي خودگزارش دهي، ميزان به کارگيري آن پي گيري شد. پس از ۳ ماه، پرسش نامه هاي سنجش خودکارآمدي و کيفيت زندگي مجددا در اختيار گروه آزمون و شاهد قرار گرفت. داده ها با آزمون هاي آماري تي مستقل، تي زوج، کاي دو و من ويتني تحليل شدند.
يافته ها: افزايش معني داري در ميزان خودکارامدي و کيفيت زندگي مراقبين خانوادگي بيماران گروه آزمون ۳ ماه بعد از مداخله مشاهده شد (
P=0.001)، در حالي که اين تفاوت در گروه شاهد معني دار نبود.
نتيجه گيري: با توجه به يافته ها، مداخله هاي مانند برنامه آرام سازي پيشرونده عضلاني مي تواند مراقبين بيماران به ويژه بيماران MS را ياري دهد و بر خودکارآمدي و کيفيت مراقبت و کيفيت زندگي آنان بيفزايد.