مقاله تاثير برنامه تعديل شده تمرينات تعادلي بر عملکرد اندام تحتاني در بيماران مبتلا به پارگي رباط متقاطع قدامي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۸۹ در مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز از صفحه ۳۸ تا ۴۵ منتشر شده است.
نام: تاثير برنامه تعديل شده تمرينات تعادلي بر عملکرد اندام تحتاني در بيماران مبتلا به پارگي رباط متقاطع قدامي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پارگي رباط متقاطع قدامي
مقاله آزمون عملکردي اندام تحتاني
مقاله تمرينات تعادلي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي ماندانا
جناب آقای / سرکار خانم: جمشيدي خورنه علي اشرف
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: حوايي ناصر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و اهداف: آسيب ديدگي رباط متقاطع قدامي مفصل زانو در افراد ورزشکار مشکل شايعي است. اغلب برقراري ثبات مکانيکي از طريق جراحي، توصيه مي شود ولي اين روش، براي بدست آوردن عملکرد طبيعي زانو کافي نمي باشد. از اين رو، استفاده از تمرينات تعادلي به عنوان روشي براي آموزش عملکرد عصبي – عضلاني، توصيه مي شود. هدف اين مطالعه، بررسي تاثير برنامه تعديل شده اين تمرينات بر عملکرد اندام تحتاني در اين بيماران مي باشد.
روش بررسي: در اين مطالعه کارآزمايي باليني، ۱۰ مرد دچار ضايعه رباط متقاطع قدامي در محدوده سني ۴۵ – ۱۸سال، ده جلسه تحت برنامه درماني تمرينات تعادلي تعديل شده قرارگرفتند. تاثير تمرينات بر عملکرد اندام تحتاني از طريق پرسشنامه IKDC، آزمون عملکردي کراس هاپ، اندازه گيري گشتاورهاي ايزوکينتيک اکستانسوري و فلکسوري مفصل زانو و نسبت آن ها در دو سرعت ثابت ۶۰ و ۱۸۰ درجه در ثانيه، ارزيابي شد.
يافته ها: نتايج حاکي از افزايش معنادار نمرات پرسشنامهIKDC ، آزمون کراس هاپ و ميزان گشتاور اکستانسوري کانسنتريک در سرعت ۶۰ درجه در ثانيه در پاي مبتلا پس از تمرينات است (P<0.05) (ميانگين نمره آزمون کراس هاپ قبل و بعد از درمان به ترتيب ۴۱۰٫۹۰ و ۵۳۴٫۳۳ سانتي متر، ميانگين نمره پرسشنامهIKDC  قبل و بعد از درمان به ترتيب ۶۴٫۵۹ و ۷۹٫۴۳ درصد، ميانگين مقادير گشتاور اکستانسوري کانسنتريک در سرعت ۶۰ درجه در ثانيه قبل و بعد از درمان در پاي مبتلا به ترتيب ۱۰۸٫۸۱ و ۱۳۶٫۹۲ نيوتن متر بود). ساير مقادير گشتاور اکستانسوري و نيز گشتاور فلکسوري تفاوت معناداري نداشت. نسبت گشتاورها، قبل از درمان در پاي مبتلا به صورت معناداري بيشتر از پاي غيرمبتلا بود ولي بعد از درمان تفاوت بين دو پا از بين رفت.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد برنامه تعديل شده تمرينات تعادلي مي تواند از طريق افزايش هماهنگي عصبي – عضلاني در بهبود عملکرد اندام تحتاني ورزشکاران و بازگشت سريع تر آن ها به فعاليت هاي ورزشي، موثر باشد.