مقاله تاثير تراكم گياهي بر فنولوژي و خصوصيت هاي زراعي آفتابگردان آجيلي در شرايط آبياري محدود که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در گياه و زيست بوم از صفحه ۸۶ تا ۱۰۳ منتشر شده است.
نام: تاثير تراكم گياهي بر فنولوژي و خصوصيت هاي زراعي آفتابگردان آجيلي در شرايط آبياري محدود
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مراحل رشد
مقاله ريخت شناسي
مقاله عملكرد دانه
مقاله اجزا عملكرد
مقاله تلاش بازآوري
مقاله آفتابگردان آجيلي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ولدآبادي سيدعليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي اقدم امين
جناب آقای / سرکار خانم: دانشيان جهانفر
جناب آقای / سرکار خانم: ذاكرين حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: غفاري مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: رشدي محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
براي بررسي تاثير تنش کم آبي و تراکم گياه بر آفتابگردان آجيلي نوع قلمي، آزمايشي به صورت طرح كرت هاي يک بار خرد شده در قالب بلوک هاي کامل تصادفي در چهار تکرار در ايستگاه تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي خوي در سال ۱۳۸۴ انجام شد. عامل تنش در كرت اصلي در سه سطح، شامل آبياري پس از ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ ميلي متر تبخير از تشتک تبخير کلاس A از مرحله ۱۰ برگي و تراکم گياه در کرت فرعي در چهار سطح، شامل ۲٫۵، ۳٫۵، ۴٫۵ و ۵٫۵ گياه در مترمربع در نظر گرفته شد. نتيجه هاي به دست آمده نشان دادند که تنش اثر قابل توجهي بر صفت هاي فنولوژيكي، ريخت شناسي و زراعي آفتابگردان آجيلي داشت. با افزايش ميزان تنش كم آبي، صفت هاي طول دوره گلدهي، طول دوره پرشدن دانه، طول دوره رشد، ارتفاع گياه، قطر ساقه، تعداد برگ فعال، تعداد كل دانه در طبق و در واحد سطح، وزن صددانه، عملكرد دانه، شاخص برداشت و تلاش بازآوري كاهش يافت و درصد تعداد دانه هاي پوك در طبق افزايش نشان داد. تراكم گياه نيز بر همه صفت هاي نام برده در سطح احتمال ۱% تاثير معني داري داشت. با افزايش تراكم گياه، همه صفت هاي فنولوژيك، قطر ساقه، تعداد كل دانه در طبق و وزن صددانه كاهش پيدا كرد و ساير صفت هاي گفته شده افزايش يافت. اگر چه تعداد كل دانه در طبق با افزايش تراكم گياه كاهش يافت؛ اما به دليل افزايش تعداد كل دانه در واحد سطح، با وجود كاهش وزن صددانه، عملكرد دانه افزايش پيدا كرد. اثر متقابل تنش و تراكم نيز كليه صفات فنولوژيك، تعداد برگ، درصد تعداد دانه هاي پوك در طبق، عمكرد دانه و شاخص برداشت را در سطح احتمال ۱% تحت تاثير قرار داد. با توجه به اهميت وزن دانه (اندازه دانه) در آفتابگردان آجيلي به همراه عملكرد دانه بيش تر در هر يك از سطوح آبياري پس از ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ ميلي متر تبخير، به ترتيب تراكم هاي ۴٫۵، ۳٫۵ و ۲٫۵ گياه در مترمربع مناسب مي باشد.