مقاله تاثير تغييرات سازماني بر واکنش کارکنان حوزه ستادي دانشگاه علوم پزشکي اصفهان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مديريت اطلاعات سلامت از صفحه ۵۸۶ تا ۵۹۳ منتشر شده است.
نام: تاثير تغييرات سازماني بر واکنش کارکنان حوزه ستادي دانشگاه علوم پزشکي اصفهان
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تحول سازماني
مقاله مديران
مقاله کارکنان
مقاله دانشگاه ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كريميان جهانگير
جناب آقای / سرکار خانم: شكرچي زاده اصفهاني پريوش
جناب آقای / سرکار خانم: يارمحمديان محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: غلامي بهاره
جناب آقای / سرکار خانم: دستغيب مونا
جناب آقای / سرکار خانم: فريورافشار مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: از آن جا که نيروي انساني در سازمان ها مهم ترين عامل اثربخشي و کارآيي هستند، شناخت عوامل موثر بر عملکرد و واکنش کارکنان از جمله تغييرات درون سازماني در سطوح مديريت حايز اهميت مي باشد. از اين رو هدف از اين پژوهش تعيين تاثير تغييرات سازماني بر واکنش کارکنان حوزه ستادي دانشگاه علوم پزشکي اصفهان بوده است.
روش بررسي: اين تحقيق از نوع پيمايشي بود که با هدف تعيين تاثير تغييرات سازماني بر واکنش کارکنان حوزه ستادي دانشگاه علوم پزشکي اصفهان در سال ۱۳۸۴ انجام گرفت. جامعه پژوهش ۷۰۰ نفر بودند که ۱۰۰ نفر آن ها از طريق نمونه گيري طبقه اي تصادفي و با استفاده از جدول مورگان انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها پرسش نامه واکنش هاي کارکنان نسبت به تغيير و پرسش نامه پذيرش تغيير شغل بود، که روايي صوري و محتوايي آن با نظر کارشناسان و پايايي آن از طريق محاسبه Cronbach’s alpha(ضريب alpha براي پرسش نامه تعيين واکنش برابر ۰٫۷۶ و براي پرسش نامه پذيرش تغيير شغل برابر ۰٫۸۴) تعيين گرديد و داده هاي حاصل از آن ها با استفاده از آزمون هاي توصيفي و استنباطي (آزمونKendal ) و نرم افزار SPSS مورد تحليل قرار گرفت.
يافته ها: يافته ها نشان داد که ۴۴% افراد در گروه سني ۳۹-۳۰ سال بودند و توزيع فراواني زن و مرد يکسان بود. ۵۵% افراد مورد مطالعه کارشناس و ۴۵% کارمند بودند. همچنين ميانگين سابقه کاري افراد ۱۲٫۶ سال بود و ۵۴% کارکنان استخدام رسمي بودند. امتيازات کسب شده از پرسش نامه پذيرش تغيير شغل بين ۲۵-۵ و ميانگين پذيرش تغيير شغل در کارکنان ۱۴٫۴۲ به دست آمد. همچنين امتيازات حاصل از پرسش نامه واکنش کارکنان بين ۲۴-۶ و ميانگين واکنش هاي انکار ۱۴٫۱۲، مقاومت ۱۶٫۳۲، اکتشاف ۱۳٫۹ و تعهد ۱۲٫۱۵ بود. بين متغيرهاي سن، جنس، پست سازماني، سابقه کار و نوع استخدام با ميزان پذيرش تغيير شغل و واکنش هاي انکار، مقاومت، اکتشاف و تعهد رابطه معني داري وجود نداشت. بين سن و تعهد و همچنين نوع استخدام و پذيرش تغيير شغل رابطه مستقيم وجود داشت.
نتيجه گيري: نتايج حاصل از تحقيق حاکي از وجود يک نوع بي تفاوتي در بين کارکنان نسبت به تغييرات سازماني مي باشد که ممکن است ناشي از فرهنگ سازماني، عدم اطلاع رساني کافي، عدم مشارکت کارکنان در جريان تغيير و عدم ارايه آموزش هاي مناسب و … باشد. همچنين افرادي که از امنيت شغلي برخوردار هستند (استخدام رسمي)، واکنش تعهد بيشتري نسبت به ساير کارکنان نشان مي دهند.