مقاله تاثير تمرين در آب بر سطح سرمي آديپونكتين و مقاومت به انسولين در زنان يائسه چاق که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۲۶۰ تا ۲۶۷ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرين در آب بر سطح سرمي آديپونكتين و مقاومت به انسولين در زنان يائسه چاق
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرين در آب
مقاله آديپونكتين
مقاله مقاومت به انسولين
مقاله زنان يائسه چاق

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توفيقي اصغر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: يائسگي با تغييرات هورموني و كاهش حساسيت به انسولين همراه است. افزايش توده چربي كه با افزايش سن در زنان يائسه دنبال مي شود موجب كاهش آديپونكتين سرم و افزايش مقاومت به انسولين مي شود. هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر تمرين در آب بر تغييرات آديپونكتين و مقاومت به انسولين سرم در زنان يائسه چاق بود.
مواد و روش ها: ۲۰ زن يائسه چاق ۵۵ ـ ۵۰ ساله در شهرستان اروميه با نمايه توده بدن بالاي ۳۰ كيلوگرم در مترمربع به روش غيراحتمالي و آماده در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه تجربي و شاهد تقسيم شدند. گروه تجربي به مدت ۱۲ هفته تمرين هاي منتخب هوازي و مقاومتي را در آب با شدت ۶۵ تا ۷۵ درصد ضربان قلب بيشينه و به مدت ۴۵ دقيقه در هر جلسه تمرين انجام دادند. گروه شاهد در طول دوره پژوهش هيچ فعاليت بدني نداشتند. نمونه هاي خون قبل و بعد از تمرين براي هر دو گروه در حالت ناشتا به دست آمد. مقادير آديپونكتين و انسولين سرم توسط روش الايزا و گلوكز توسط روش كالريمتري آنزيمي اندازه گيري شد. براي محاسبه شاخص مقاومت به انسولين نيز از روش HOMA-IR استفاده شد.
يافته ها: يافته هاي تحليل آماري نشان داد كه اجراي پروتكل ورزشي ميزان آديپونكتين سرم را به شكل معني داري در گروه تجربي افزايش داد .(p<0.05) با اين حال، بين يافته هاي پس و پيش آزمون اين مقادير در گروه شاهد تفاوت معني داري ديده نشد. هم چنين، غلظت سرمي گلوكز، انسولين سرم و مقاومت به انسولين نيز به دنبال انجام ورزش منتخب در آب تنها در گروه تجربي به شكل معني داري كاهش يافت (p<0.05).
نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي پژوهش حاضر تمرين هوازي و مقاومتي فزاينده كه در آب اجرا مي شود با درگيري گروه هاي عضلاني بزرگتر و افزايش فشار ديناميكي بر استخوان ها و عضلات موجب افزايش مصرف انرژي، افزايش آديپونكتين سرم و كاهش مقاومت به انسولين در زنان يائسه چاق مي شود.