مقاله تاثير تنش شوري بر پارامترهاي رشد و عملکرد نيشکر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در زراعت و اصلاح نباتات ايران از صفحه ۱۹ تا ۲۹ منتشر شده است.
نام: تاثير تنش شوري بر پارامترهاي رشد و عملکرد نيشکر
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نيشکر
مقاله تنش شوري
مقاله پارامترهاي رشد
مقاله شکر قابل استحصالي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شكوه فر عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي شرفي غلامحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
يکي از مهترين مشکلات کشاورزي ايران شوري اراضي است خاکي شور است، که هدايت الکتريکي عصاره اشباعي آن بيشتر از ۲ ds/m مي باشد. نيشکر در رديف گياهان حساس (s) تا نيمه حساس (Ms) به شوري قرار گرفته و حد آستانه آن ds/m 1.7 است. نيشکر با ساخت املاح مناسب مانند فري پرولين اثرات مضر شوري را کاهش مي دهد. بين افزايش شوري و رشد و توليد محصول نيشکر همبستگي منفي وجود دارد. مطالعات انجام شده در هفت تپه نشان داده است که در اثر افزايش نمکهاي خاک ميزان توليد کاهش مي يابد. رشد نيشکر در شوري خاک۲ ds/m دچار کاهش نگرديده ولي در بين۲-۴ ds/m  تاثيرگذار و از ds/m 4 به بالاتر سبب افت شديد عملکرد گرديده است. تنش شوري بر رشد نيشکر اثر سوء داشته و درصد شکر استحصالي (R.S) را کاهش داده و ملاس توليدي را افزايش مي دهد. واريته هاي نيشکر در خصوص کاهش پارامترهاي رشد و تاثير متقابل شوري و واريته اختلافات معني داري از خود نشان مي دهند. در ارقام مقاوم، مقدار k+ و قندهاي محلول آن به طور قابل ملاحظه اي بيشتر اما مقدار فري پرولين آنها پايين تر از ارقام حساس است. مطالعات انجام شده از لحاظ سن نشان مي دهد که معمولا مزارع بازرويي حساس تر هستند. بطوريکه کاهش عملکرد با افزايش EC يک رابطه خطي داشته که شدت اين رابطه در مزارع کشت جديد کمتر از بازرويي مي باشد. اين آزمايش در مزارع کشت و صنعت اميرکبير در سالهاي زراعي ۸۳ و ۱۳۸۲ اجرا گرديد کولتيوار هاي آزمايشي  CP 69و ۴۸ CP، CP 57 و ۷۰ SP S. officinarum مي باشد. در اقليمهاي خشک که بخش بزرگي از آب مورد نياز گياه بوسيله آبياري تامين مي شود و آب داراي مقادير زيادي نمک نامحلول مي باشد، کنترل شوري موضوع مهمي در مديريت آبياري مي باشد و به مديريت آبياري بهينه اي نياز مي باشد. بايد توجه داشت که همواره آب با کيفيت مناسب در دسترس نبوده و لذا افزايش EC خاک با توجه به حجم آبياري نيشکر حدود m3/ha/y 30000 و شرايط جوي خوزستان (تبخير و تعرق بالا) امري قطعي مي باشد بررسي هاي انجام شده نشان مي دهد که تناژ ني به ازاي هر واحد افزايش EC ds/m)) معادل ۳٫۹ تن (**0.863-=r) افت محصول داشته است. از سوي ديگر ميانگين درصد استحصال شکر ۱۰٫۸۸ درصد با EC ميانگين ds/m 3.59 بوده است. اثر کاهش شکر در سه ماه اول برداشت معادل ۰٫۶۱۳ واحد R.Sبه ازاي افزايش هر واحد شوري بوده است و در سه ماهه دوم اثر کاهشي معادل ۰٫۲۳۱ واحد R.S بوده است. در مجموع روند کاهشي ۰٫۴۱۶ واحد R.S به ازاي هر واحد افزايش EC مي باشد که نشان دهنده کاهش کيفيت شربت نيشکر با افزايش ميزان شوري خاک است. از بررسي هاي فوق چنين استنباط مي شود که اثر کاهشي کيفيت شربت در ابتداي فصل برداشت نسبت به شوري بيشتر بوده ولي تدريجا با رسيدگي بيشتر اين روند کاهشي کندتر مي شود. در مجموع در هر منطقه بسته به نوع خاک از لحاظ بافت و شرايط زهکشي و همچنين سطح ايستابي و کيفيت آب آبياري و زيرزميني از لحاظ ميزان شوري، واريته هاي زير کشت تفاوت زيادي را نشان دادند.