مقاله تاثير عصاره هيدروالکلي ميوه خشک شده گياه انجير (Ficus carica) بر روي يادگيري و حافظه فضايي موش سوري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد از صفحه ۱ تا ۷ منتشر شده است.
نام: تاثير عصاره هيدروالکلي ميوه خشک شده گياه انجير (Ficus carica) بر روي يادگيري و حافظه فضايي موش سوري
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انجير
مقاله حافظه فضايي
مقاله عصاره هيدروالکلي
مقاله يادگيري
مقاله ماز آبي موريس
مقاله موش سوري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: داوويان دهكردي آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: حجتي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: يوسفي مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: مشتاقي احسان
جناب آقای / سرکار خانم: رحيميان راضيه
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعيان محمود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: انجير (Ficus carica) داراي اثرات گوناگون درماني است. در مطالعات قبلي مشخص شده است که اين ميوه ملين بوده و در درمان بيماري هاي متعددي از جمله بواسير، نقرس و صرع نافع مي باشد. به علت وجود مقادير زياد فسفر در انجير، به نظر مي رسد که اين ميوه در پرورش هوش و حافظه موثر باشد. لذا اين مطالعه به منظور بررسي اثرات احتمالي عصاره هيدروالکلي انجير بر يادگيـري و حافظه فضايي در موش هاي سوري انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه تجربي – آزمايشگاهي، ۳۲ سر موش سوري به صورت تصادفي به چهار گروه تقسيم شدند. گروه هاي کنترل، نرمال سالين و سه گروه آزمايشگاهي ديگر به ترتيب دوزهاي ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ ميلي گرم در کيلوگرم عصاره هيدروالکلي انجير را بصورت داخل صفاقي (ip) دريافت کردند. عصاره از طريق خيساندن پودر انجير خشک شده در الکل ۸۰% تهيه شد. تزريق سالين يا عصاره براي مدت هفت روز (يک بار در هر روز) انجام مي شد و بلافاصله پس از آن، دوره يادگيري با استفاده از ماز آبي موريس شروع مي شد که ۵ روز طول مي کشيد. در صورت ايجاد يادگيري، آزمايش پروب (Probe trial) براي تست حافظه فضايي کوتاه مدت و بلند مدت در روزهاي بعدي انجام مي شد. در پايان داده ها با استفاده از آزمون ANOVA و آزمون هاي تعقيبي (LSD)  Fisher least significantو توکي مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.
يافته ها: آزمايشات نشان داد که عصاره انجير تاثير معني داري در روند يادگيري فضايي در مدل ماز آبي موريس ندارد. ارزيابي حافظه کوتاه مدت در روزهاي ۶ و ۸ تفاوت معني داري بين گروه هاي دريافت کننده سالين و عصاره انجير نشان نداد، ولي در روز ۱۰ کاهش معني داري در حافظه کوتاه مدت در گروه هاي دريافت کننده عصاره انجير در مقايسه با گروه سالين مشاهده شد (P<0.05). همچنين ارزيابي حافظه بلند مدت در روز ۲۴، تفاوت معني داري را بين گروه هاي دريافت کننده عصاره و گروه کنترل نشان نداد.
نتيجه گيري: نتايج بررسي حاضر نشان داد که تزريق داخل صفاقي عصاره هيدروالکلي انجير نه تنها موجب افزايش ميزان يادگيري فضايي در موش سوري نشد بلکه بررسي تاثير اين عصاره بر حافظه کوتاه مدت نشان از احتمال تاثير منفي آن بر حافظه کوتاه مدت دارد.