مقاله تاثير فيستول شرياني وريدي و محل آن در ايجاد سندرم تونل کارپ در افراد همودياليزي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تير ۱۳۹۰ در مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك (ره‌ آورد دانش) از صفحه ۸۹ تا ۹۳ منتشر شده است.
نام: تاثير فيستول شرياني وريدي و محل آن در ايجاد سندرم تونل کارپ در افراد همودياليزي
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فيستول شرياني وريدي
مقاله سندرم تونل کارپ
مقاله همودياليز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نگهي احمد
جناب آقای / سرکار خانم: سرافراز هادي
جناب آقای / سرکار خانم: شهاب جهانلو عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سامي مقام حميدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: از عوارض مهم فيستول هاي شرياني – وريدي در بيماران همودياليز، نروپاتي ايسکمي عصب مديان در مچ دست مي باشد. اين مطالعه با هدف تاثير محل فيستول شرياني وريدي در بروز سندرم تونل کارپ انجام گرفت.
مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعي بر روي ۳۷ بيمار همودياليزي بيمارستان شهيد محمدي بندرعباس در سال ۸۶ – ۸۷ انجام گرفت. کليه بيماران داراي يک فيستول ديستال يا پروگزيمال فقط در يک دست بودند. از روش سرعت هدايت عصبي و زمان تاخيري ديستال حسي وحرکتي عصب مديان، جهت تشخيص سندرم تونل کارپ استفاده گرديد. اندام فاقد فيستول به عنوان شاهد در مقابل اندام داراي فيستول قرار گرفت. تحليل داده ها با استفاده از آزمون هاي تي مستقل و همبستگي پيرسون انجام شد.
يافته ها: ۱۷ نفر از بيماران داراي فيستول پروگزيمال و مابقي فيستول ديستال داشتند. طول عمر فيستول ۱۵ نفر بيشتر از يک سال و ۲۲ نفر کمتر از يک سال مشخص شد. ۲۵ مچ دست در اندام فيستول دار (۱۷ مچ حرکتي، ۸ مچ حسي) و ۲۷ مچ در اندام فاقد فيستول (۱۹ مورد حرکتي و ۸ مورد حسي) به سندرم تونل کارپ مبتلا بودند. تفاوت معني داري مابين زمان تاخيري ديستال حسي عصب مديان در اندام فيستول دار با اندام فاقد فيستول مشاهده شد. بين ساير متغيرهاي مورد بررسي تفاوت معني داري مشاهده نشد. همچنين ارتباط معني داري مابين طول عمر فيستول و ايجاد سندرم تونل کارپ به دست آمد.
نتيجه گيري: بروز سندرم تونل کارپ در هر دو اندام فيستول دار و بدون فيستول يکسان است و تفاوتي از لحاظ محل فيستول و تاثير آن در ايجاد نورپاتي ايسکيميک عصب مديان وجود ندارد.