مقاله تاثير محلول هاي غذايي مختلف بر عملكرد، عناصر غذايي و خصوصيات فيزيولوژيكي خيار رشد يافته در آبكشت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله علوم باغباني ايران (علوم كشاوري ايران) از صفحه ۲۵۳ تا ۲۶۳ منتشر شده است.
نام: تاثير محلول هاي غذايي مختلف بر عملكرد، عناصر غذايي و خصوصيات فيزيولوژيكي خيار رشد يافته در آبكشت
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خيار
مقاله كيفيت
مقاله آبكشت
مقاله محلول غذايي
مقاله كلروفيل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خضري قادر
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبايي سيدجلال

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استفاده از آبكشت و تامين محلول هاي غذايي مناسب عامل مهم در بهينه سازي توليد و رسيدن به كشاورزي پايدار است. در ايران توليد محصولات گلخانه اي از جمله خيار رو به توسعه است ولي محلول هاي غذايي مختلفي پيشنهاد مي شود كه مزيت نسبي آنها مطالعه نشده است. به اين منظور تاثيرات شش نوع محلول غذايي رايج دنيا شامل محلول غذايي هوگلند (NSHog)، محلول استاينر (NSSt)، محلول ناپ(NSKnop) ، فرمول انگلستان (NSU.K)، فرمول هلند (NSNeth) و فرمول دانشگاه تبريز (NSUT) بر رشد، عملكرد و كيفيت دو رقم خيار گلخانه اي به نام هاي نگين (Negeen) و كاترينا (Katrina) مورد مطالعه قرار گرفت. طرح آزمايش از نوع بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار (هر تكرار ۴۸ گياه) بود. بذور خيار ۴۸ ساعت پس از جوانه زني در كانال هاي حاوي پرلايت و ورمي كولايت (به نسبت (۳:۱ V:V كاشته شده و گياهان تا نخستين برداشت با يك چهارم غلظت و از زمان نخستين برداشت تا انتهاي آزمايش با نصف غلظت محلول هاي غذايي مختلف تغذيه گرديدند. ميوه ها يك روز در ميان برداشت و نهايتا پس از گذشت شش ماه عملكرد نهايي محاسبه گرديد. خصوصيات رويشي و فيزيولوژيكي گياه در دو مرحله يعني در طول رشد گياه و انتهاي رشد اندازه گيري شدند. نتايج نشان داد كه محلول هاي غذايي تاثير معني داري (P£۰٫۰۱) بر عملكرد خيار داشتند به طوري كه NSU.K و NSHog حداكثر عملكرد و محلول NSKnop حداقل عملكرد را داشتند. با همان محلول هاي غذايي، رقم نگين نسبت به رقم كاترينا ۳۰ درصد افزايش محصول نشان داد. خصوصيات رويشي و كيفي گياه نيز تحت تاثير محلول هاي غذايي و ارقام قرار گرفت. سطح برگ گياهان در محلول هاي NSU.K،NSHog  و NSKnop حداكثر بود. همچنين سطح برگ رقم نگين نسبت به رقم كاترينا افزايش معني داري را نشان داد. همبستگي قوي  (r2=0.76)بين سطح برگ و عملكرد به دست آمد. حداقل شاخص كلروفيل در تيمارهاي  NSStو NSNeth ديده شد. تاثير تيمارها و ارقام بر درصد مواد جامد محلول (TSS) ميوه ها معني دار شد به طوري كه حداكثر TSS در تيمار NSHog و حداقل در NSNeth و NSU.T ديده شد ولي حداكثر TSS دمبرگ در تيمار NSNeth مشاهده گرديد. نيتروژن برگ براي تيمار NSSt بيشترين ميزان را دارا بود كه با محلول هاي ديگر متفاوت بود (P£۰٫۰۵) در حالي كه نيتروژن برگ رقم كاترينا با رقم نگين تفاوت معني دار داشت. پتاسيم برگ در تيمار NSU.K بيشترين ميزان را نشان داد ولي در بين ارقام تفاوت معني داري مشاهده نشد. فسفر برگ ها نيز در بين ارقام معني دار شد. در نهايت ميزان اسيد قابل تيتراسيون (TA) ميوه ها در تيمار  NSU.Kبيشترين بود. به اين ترتيب به نظر مي رسد که مصرف محلول NSU.K و NSHog نسبت به محلول هاي ديگر ارجحيت داشته باشد ولي لازم است که جنبه هاي اقتصادي آنها بررسي گردد.