مقاله تاثير پرازوسين بر روي علايم کلينيکي اختلال استرس پس از سانحه جنگ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در طب جانباز از صفحه ۵۴ تا ۶۲ منتشر شده است.
نام: تاثير پرازوسين بر روي علايم کلينيکي اختلال استرس پس از سانحه جنگ
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلال استرس پس از سانحه
مقاله پرازوسين
مقاله چک ليست PCL) PTSD)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خدايي اردكاني محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: فرجي سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: ميراب زاده آرش
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي اميد
جناب آقای / سرکار خانم: كفاشي محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: اين پژوهش ميزان تاثير پرازوسين برروي علايم کلينيکي اختلال استرس پس از سانحه جنگ را در موارد مزمن اين اختلال بررسي مي ‌کند.
مواد و روش ‌ها: اين مطالعه از نوع مداخله‌ اي تک ‌گروهي از نوع قبل و پس از آزمون مي ‌باشد و نمونه ‌گيري آن نيز به ‌صورت تصادفي ساده بوده ‌است و برروي ۲۰ نفر از کساني که در معرض حادثه جنگ قرار گرفته‌ بودند تاثير داروي پرازوسين که يک داروي آنتاگونيست آلفا يک آدرنرژيک است را برروي علايم اختلال استرس پس از سانحه مورد مطالعه قرار داده ‌است، آزمودني ‌ها تحت درمان با روزانه ۵ ميلي‌ گرم پرازوسين به مدت ۶ هفته قرار گرفتند. قبل و پس از مداخله دارويي شدت علايم به ‌طور کلي و در سه دسته علايم تجربه مجدد، اجتناب / کرختي و بيش برانگيختگي توسط چک ‌ليست (PCL) PTSD اندازه ‌گيري شد و نتايج توسط آزمون t زوجي تحليل‌ شد.
يافته‌ ها: با مقايسه بين دو ميانگين علايم تجربه مجدد پيش از مصرف و پس از مصرف دارو برابر با (-۲٫۴۵) اختلاف معني ‌داري وجود دارد. (p=0.008) همچنين ميانگين علايم اجتناب/کرختي پس از مصرف دارو نسبت به قبل از آن ۲٫۴ کاهش يافت و اين اختلاف از نظر آماري معني ‌دار بود (p=0.004). بين دو ميانگين بيش برانگيختگي پيش از مصرف و پس از مصرف دارو نيز اختلاف (-۳٫۰۵) وجود دارد، که معني ‌داري مي ‌باشد (p=0.004). همچنين با مقايسه ميانگين شدت کلي علايم قبل و پس ازمداخله، ۷٫۹ کاهش يافته ‌بود،که اين مقدار نيز از نظر آماري معني ‌دار مي ‌باشد (p=0.002).
بحث: باتوجه به نتايج اين پژوهش داروي پرازوسين ۵ ميلي ‌گرم روزانه در سه قسمت منقسم مي ‌تواند شدت علايم کلي اختلال استرس پس از سانحه را و همچنين شدت هر سه دسته علايم تجربه مجدد، اجتناب / کرختي و بيش برانگيختگي را در مبتلايان به اختلال سانحه پس از جنگ کاهش ‌دهد.