مقاله تاثير پيريدوكسين و سطوح مختلف نيتروژن بر عملكرد و اجزاي عملكرد ذرت دانه اي رقم سينگل كراس ۷۰۴ (Zea mays L. Var. SC. 704) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در فيزيولوژي محيطي گياهي (پژوهش هاي اكوفيزيولوژي گياهي ايران) از صفحه ۳۵ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: تاثير پيريدوكسين و سطوح مختلف نيتروژن بر عملكرد و اجزاي عملكرد ذرت دانه اي رقم سينگل كراس ۷۰۴ (Zea mays L. Var. SC. 704)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اجزاي عملكرد
مقاله پيريدوكسين
مقاله ذرت
مقاله عملكرد
مقاله نيتروژن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ارادتمنداصلي داوود
جناب آقای / سرکار خانم: فرخي غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: يوسفي راد مجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي اثر سطوح مختلف كود نيتروژن و پيريدوكسين و اثرات متقابل آنها بر روي فيزيولوژي رشد، عملكرد و اجزاي عملكرد ذرت دانه اي رقم سينگل كراس ۷۰۴ آزمايشي به صورت كرت هاي خرد شده در قالب طرح پايه بلوك هاي كاملا تصادفي و در سه تكرار در سال زراعي ۱۳۸۵ انجام گرفت. كرت هاي اصلي سطوح مختلف كود نيتروژن در سه سطح (۹۰ شاهد، ۱۴۰ و ۱۹۰ كيلوگرم ازت خالص در هكتار) و كرت هاي فرعي مقادير مختلف پيريدوكسين در سه سطح (صفر (شاهد)، ۰٫۰۱ و ۰٫۰۲ درصد) در نظر گرفته شد. تيمار پيريدوكسين به صورت تلقيح با بذر صورت پذيرفت و براي اين امر ابتدا بذور ذرت ۷۰۴ را قبل از كشت به مدت ۸ ساعت در آزمايشگاه با پيريدوكسين آغشته نموده (تيمار شاهد در آب مقطر قرار گرفت) و سپس كشت انجام شد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه نيتروژن و پيريدوكسين بر افزايش عملكرد و اجزاي عملكرد ذرت اثر معني داري دارد. پيريدوكسين احتمالا با تاثير مثبت بر روي روند رشد ريشه باعث افزايش جذب مواد غذايي به ويژه نيتروژن گرديده و اين افزايش جذب كود نيتروژن موجب افزايش وزن ماده خشك اندام هاي مختلف گياهي شده است. به استناد نتايج بدست آمده مشخص گرديد كه ۰٫۰۲ درصد تيمار پيريدوكسين و ۱۹۰ كيلوگرم ازت خالص در مقايسه با ديگر تيمارها بيشترين عملكرد و اجزاي عملكرد (تعداد دانه و وزن هزار دانه) را براي ذرت موجب گرديده است. استفاده از پيريدوكسين همچنين باعث بهبود وضعيت شاخص هاي فيزيولوژيكي رشد اندازه گيري شده در اين آزمايش گرديد.