مقاله تحليل روان شناختي رنگ سرخ و سياه در اشعار صائب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در پژوهش هاي ادب عرفاني (گوهر گويا) از صفحه ۵۷ تا ۹۲ منتشر شده است.
نام: تحليل روان شناختي رنگ سرخ و سياه در اشعار صائب
این مقاله دارای ۳۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رنگ
مقاله سرخ
مقاله سياه
مقاله مکان
مقاله زمان
مقاله صائب
مقاله روانشناسي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي سيدكاظم
جناب آقای / سرکار خانم: صفري جهانگير
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني سيدمجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تحليل رواني افراد برمبناي روان شناسي رنگ، يکي از شيوه هاي رايج در روان شناسي محسوب مي شود. کساني که به اختيار و آگاهانه و بر پايه علاقه و سليقه به انتخاب رنگ ها دست مي زنند، زمينه را براي تحليل رواني خود به دست مي دهند.
صائب شاخص ترين چهره ادبي قرن يازدهم هجري و يکي از پرکارترين شاعران اين مرز وبوم گزينه مناسبي براي تحليل روان شناختي برمبناي روان شناسي رنگ ها است؛ زيرا از طرفي مجموعه اشعار او هم از نظر حجم و هم از نظر مضمون از جايگاه و اهميت ويژه اي برخوردار است و از طرفي خود صائب به عنوان نمونه اي از افراد جامعه و تحت تاثير عوامل بيروني ودروني و از طريق استفاده از رنگ ها به نماياندن مسايل و مشکلات فردي و اجتماعي خود پرداخته است.
در اشعار صائب بين کاربرد رنگها دو رنگ سرخ و سياه کاربرد برجسته تري دارند. رنگ سرخ نمايان گر شور و شوق و انگيزه هاي بي پايان او براي دست يافتن به تمام آرزوهايي است که به گونه هاي مختلف از او سلب شده است. رنگ سياه نماد تيرگي ونفي همه چيز است. در وراي آن چيزي متصور نيست. از همين رو پايان راه، نااميدي وانصراف و تسليم تلقي مي گردد.
اما همراهي اين دو رنگ، نشان از تلاش شاعر براي رهايي از وضعيت به وجود آمده دارد وگويي هنوز اميد به بهبود روزگار دارد.
رنگ سرخ و واژگاني که نماد رنگ سرخ هستند، ياد آور وطن به صورت عام و ايران و اصفهان به طورخاص است و رنگ سياه و واژگان يادآور سياهي، نماد هند و سرزمين هاي تابع آن است تا جايي که اصفهان و هند در ذهن (و روان) شاعر، مترادف و جايگزين دو رنگ سرخ و سياه شده است.