مقاله تحليل ساختاري نمايشنامه هاي اكبر رادي (دهه هاي چهل و پنجاه) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در سبك شناسي نظم و نثر فارسي (بهار ادب) از صفحه ۴۱ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: تحليل ساختاري نمايشنامه هاي اكبر رادي (دهه هاي چهل و پنجاه)
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ساختار
مقاله ساختارگرايي
مقاله زبان
مقاله نمايشنامه
مقاله اكبر رادي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شريف نسب مريم
جناب آقای / سرکار خانم: رون مهسا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در دهه هاي سي و چهل شخصيتهاي بارز و صاحب سبكي در عرصه نمايش مدرن ظهور كردند كه هريك نقش بسزايي در پيشبرد نمايشنامه نويسي در ايران ايفا كردند؛ افرادي همچون غلامحسين ساعدي، بهرام بيضايي، اكبر رادي و…. دراين ميان رادي با حدود پنجاه سال سابقه نمايشنامه نويسي تنها كسي است كه همواره براي نمايش قلم زده و با خلق شخصيتهايي با هويت ملي به نمادي در حوزه نمايشنامه نويسي در ايران بدل شده است. مقاله حاضر با پرداختن به مفهوم ساختار و ساختارگرايي با تكيه بر نظريات «ولاديمير پراپ»، نگاهي گذرا به نظرات چند تن از ساختگرايان برجسته داشته و سپس در بخش تحليل ساختاري نمايشنامه هاي رادي، با درنظر داشتن قرائتي آزاد از اين نظريات، الگوهاي ساختاري نمايشنامه هاي دهه هاي چهل و پنجاه اين نويسنده را بدست آورده و با مقايسه آنها با يكديگر شباهتهاي ساختاري اين آثار نشان داده شده است. علاوه بر تحليل ساختاري، نتايجي كه در دو سطح فكري و زباني حاصل شده، در پايان بيان گرديده است، چراكه زبان نيز براي رادي جزيي از «شبكه ساخت» است كه با انحراف از نرم زبان معيار احساس سبك را به مخاطب القا ميكند.