مقاله تحليل ساختاري پهنه برخوردي کوهزاد زاگرس در باختر اليگودرز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در علوم زمين از صفحه ۱۴۹ تا ۱۵۸ منتشر شده است.
نام: تحليل ساختاري پهنه برخوردي کوهزاد زاگرس در باختر اليگودرز
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پهنه برخوردي
مقاله سنندج- سيرجان
مقاله زاگرس
مقاله زمين درز
مقاله دوپلکس
مقاله ساختار فلسي
مقاله روراندگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صدر اميرحسين
جناب آقای / سرکار خانم: محجل محمد
جناب آقای / سرکار خانم: يساقي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در پهنه برخوردي کوهزاد زاگرس سبک ساختاري از بخش دروني (پهنه سنندج – سيرجان) به سمت بخش بيروني (زاگرس) به ترتيب از سبک ستبر پوسته به سبک نازک پوسته تغيير مي نمايد. در اين پهنه، گسل هاي راندگي با روند شمال باختر – جنوب خاور و شيب به سمت شمال خاوري، قديمي ترين واحدهاي ترادف رسوبي را به سطح رسانده اند. بر اساس الگوي دگرشکلي، پهنه برخوردي کوهزاد زاگرس را مي توان به دو محدوده مشخص که توسط راندگي اصلي زاگرس از يکديگر جدا شده اند، تفکيک نمود، بخش بيروني به طور عمده ساختار راندگي فلسي نازک پوسته دارد، اما بخش دروني داراي کوتاه شدگي بيشتر، دگرشکلي پي سنگ و ساختار دوپلکسي است. در بخش دروني سفره هاي راندگي متعددي که از سنگ هاي دگرگوني منشا گرفته اند و تا پيشاني راندگي اصلي زاگرس پيشروي نموده اند، گسترش يافته است. سازوکار حرکتي اين سفره هاي راندگي، گرانشي و زمين ساختي بوده و تا مسافت هايي از ۲ تا ۲۰ کيلومتر جابه جا شده اند. افزون بر گسل هاي پي سنگي موازي روند زاگرس (گسل اصلي جوان زاگرس)، گسل هاي پي سنگي عمود بر روند زاگرس (در اينجا به نام گسل پي سنگي ازنا معرفي مي شود) نيز دگر شکلي منطقه را تحت تأثير قرار داده اند که سبب تغيير سبک دگرريختي در طول پهنه برخوردي شده اند.