مقاله تحليل نظام تصميم گيري معتادان، پيش و پس از درمان نگه دارنده با متادون (در آزمون خطرپذيري بادکنکي، با استفاده از مدل سازي شناختي) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در تازه هاي علوم شناختي از صفحه ۲۶ تا ۴۲ منتشر شده است.
نام: تحليل نظام تصميم گيري معتادان، پيش و پس از درمان نگه دارنده با متادون (در آزمون خطرپذيري بادکنکي، با استفاده از مدل سازي شناختي)
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نگه دارنده با متادون
مقاله آزمون خطرپذيري
مقاله درمان نگه دارنده
مقاله پاداش جويي معتادان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خدادادي آرش
جناب آقای / سرکار خانم: كرامتي محمدمهدي
جناب آقای / سرکار خانم: دزفولي امير
جناب آقای / سرکار خانم: صفايي هومن
جناب آقای / سرکار خانم: اختياري حامد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: هدف اين مطالعه، بررسي خطرپذيري معتادان به مواد افيوني و تحليل تاثير درمان نگه دارنده با متادون بر بهبود زيرساخت هاي شناختي اختلالات احتمالي، با بهره گيري از روش هاي مدل سازي محاسباتي است.
روش: در اين پژوهش، نظام تصميم گيري پنج گروه آزمودني (شاهد مرد، شاهد زن، معتادان پيش از درمان، معتادان پس از سه ماه درمان نگه دارنده با متادون و معتادان پس از شش ماه درمان)، با استفاده از نسخه فارسي رايانه اي آزمون خطرپذيري بادکنکي بررسي شد.
يافته ها: يافته هاي به دست آمده از نمرات آزمون نشان مي دهد که عملکرد دو گروه زنان شاهد و مردان شاهد تفاوت چنداني ندارد، اما خطرپذيري معتادان در تصميم گيري، پيش از درمان، بيشتر از گروه مردان شاهد است. همچنين، ميزان خطرپذيري گروه معتادان پس از شش ماه درمان، کمتر از گروه هاي ديگر وابسته به مواد است. بنابراين، درمان نگه دارنده، بر رفع عدم تعادل در خطرپذيري تاثير داشته است. در اين مطالعه، براي توصيف نظام تصميم گيري گروه هاي مختلف، به منظور کشف علل عملکرد متفاوت گروه ها، از مدل سازي شناختي استفاده شد.
نتيجه گيري: تحليل پارامترهاي تخمين زده شده نشان مي دهد که عدم تعادل در پاداش جويي معتادان، باعث بروز رفتار خطرپذير در اين گروه مي شود. همچنين، اين گروه به ارزيابي خود از ميزان سود و ضرر در هر انتخاب اهميت کمتري مي دهد. بنابراين، رفتارشان تصادفي تر است. به عکس، گروه شاهد در هر انتخاب گزينه اي را انتخاب مي کند که، بر اساس ارزيابي از مقدار سود و ضرر، ارزش بيشتري داشته باشد.