مقاله تحليل نقش عوامل طبيعي در توزيع فضايي محوطه هاي باستاني استان مازندران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در پژوهشهاي جغرافياي طبيعي (پژوهش هاي جغرافيايي) از صفحه ۷۹ تا ۹۵ منتشر شده است.
نام: تحليل نقش عوامل طبيعي در توزيع فضايي محوطه هاي باستاني استان مازندران
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله محوطه هاي باستاني
مقاله توزيع فضايي
مقاله عوامل طبيعي
مقاله GIS
مقاله مازندران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي كوهپر سيدمهدي
جناب آقای / سرکار خانم: حيدريان محمود
جناب آقای / سرکار خانم: آقاياري هير محسن
جناب آقای / سرکار خانم: وحدتي نسب حامد
جناب آقای / سرکار خانم: خطيب شهيدي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: نيستاني جواد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
باستان شناسي به عنوان نظامي علمي براي پردازش مدل ها و ايجاد قياس هاي منطقي و بازسازي محيط طبيعي، وامدار جغرافياست و به صورت جدايي ناپذيري در بازسازي محيط طبيعي گذشته استقرارهاي انساني با چشم انداز و محيط مرتبط است؛ چرا كه الگوهاي خاص زندگي شكل گرفته بر روي زمين ناشي از تاثيرات متقابلي است كه بين انسان و محيط وجود داشته است. اين ارتباط به ويژه در زمينه مسايل و موضوعات مربوط به خاك و زمين هاي رسوبي موثر در كشاورزي و يا منابع مورد نياز براي تهيه غذا يا صنعت، به وضوح نمايان است. تاثيرپذيري انسان از اين محيط طبيعي همواره موجبات تمايز فضايي از نظر تراكم جمعيت و سكونت را فراهم آورده و سبب شكل گيري الگوهاي خاص سكونت در دوره هاي باستاني مختلف شده است. اين مقاله بر آن است تا عوامل زيست محيطي و نقش آنها را در شكل دهي فضاي زيستگاه هاي انساني در دوره هاي باستاني مختلف استان مازندران مورد بررسي و مطالعه قرار دهد. براي دستيابي به اين نكته، ابتدا منطقه مورد مطالعه با روش بررسي عمومي مورد بررسي باستان شناختي قرار گرفت. نتيجه اين بررسي شناسايي ۲۴۷۵ محوطه باستاني مربوط به دوره هاي مختلف (پيش از تاريخي، آغاز تاريخي، تاريخي و اسلامي) بوده است كه مواد و جامعه آماري را در اين تحقيق تشكيل مي دهند. در مرحله بعدي ـ كه شاكله اصلي اين مقاله را در بردارد ـ با استفاده از روش توصيفي ـ تحليلي و در قالب نظام اطلاعات جغرافيايي با استفاده از نرم افزار GIS، مطالعات اسنادي و تحليل هاي فضايي به منظور شناسايي عوامل موثر بر شكل گيري و پراكنش استقرارهاي انساني شناسايي شده در منطقه انجام گرفت. بعد از تشكيل پايگاه داده اي، پراكنش محوطه هاي باستاني شناسايي شده نسبت به متغيرهاي ارتفاع، نوع آب و هوا، آب هاي جاري، دوري و نزديكي به رودخانه هاي اصلي، پوشش گياهي مرتعي و جنگلي و ميزان بارش مطالعه شد. در نهايت، بعد از تجزيه و تحليل توزيع فضايي محوطه ها، وضعيت توزيع آنها نسبت به اين عوامل و تعيين همبستگي ميان توزيع آنها با عوامل طبيعي، دو عامل ارتفاع و آب و هوا به عنوان مهم ترين و موثرترين عوامل زيست محيطي در شكل گيري استقرارهاي باستاني استان مازندران شناسايي شدند.