مقاله تحليل و بررسي پيامدهاي «جهاني شدن» بر شهرها با تاکيد بر «رژيم هاي شهري» که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در مديريت شهري از صفحه ۷ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: تحليل و بررسي پيامدهاي «جهاني شدن» بر شهرها با تاکيد بر «رژيم هاي شهري»
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جهاني شدن
مقاله شهرهاي جهاني
مقاله دوگانگي ديجيتالي
مقاله رژيم هاي شهري
مقاله شهر کينزي
مقاله شهر کارآفرين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مشكيني ابوالفضل
جناب آقای / سرکار خانم: پرهيز فرياد
جناب آقای / سرکار خانم: مهدنژاد حافظ
جناب آقای / سرکار خانم: تفكري اكرم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بدون شک، جهاني شدن بارزترين تفاوت بين جهان ديروز و امروز است، و با مفهوم پکپارچه سازي و همگن شدن جهان،  دهکده جهاني و فشرده سازي ارتباطات جهاني يا به تعبير جان شورت، «فشردگي بيش از حد معاني و مفاهيم مختلف» رابطه بسيار نزديکي دارد. تبعات و پيامدهاي گسترده اين پديده، ابعاد مختلف سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جوامع جهاني را تحت الشعاع قرار داده است. در اين ميان، شهرها تجسم بخش و انعکاس گر جهاني شدن هستند، به گونه اي که پويايي هاي شهري معاصر ترجمان فضايي جهاني شدن مي باشند در عصر جهاني شدن، شهرها به سرعت اقتصادهاي خود را به منظور سازگاري با شرکت هاي چند مليتي، رسانه هاي بين المللي و گردشگران خارجي تغيير داده اند، و مراکز تجارت جهاني، فستيوال هاي بين المللي و اجتماعات مهاجر بر چشم اندازهاي شهري حاکم شده اند. بر همين مبنا، پژوهش حاضر با استفاده از روش توصيفي و تحليلي، مبادرت به تحليل پيامدهاي جهاني شدن بر روي شهرها و به تبع آن تغيير رژيم هاي شهري نموده است. نتايج پژوهش، نشان دهنده آن است که فرآيندهاي جهاني شدن  منجر به تغييراتي در شهرها و شبکه شهرها شده است. به اين معنا که اکثريت سرمايه ها و نخبگان در شهرهاي ويژه اي متمرکز شده اند، دوقطبي شدن اجتماعي و دوگانگي ديجيتالي به طور روز افزوني افزايش يافته است؛ «معماري ترس» بر سکونتگاه هاي ثروتمندان سايه افکنده است، و اينکه «شهر کينزي» جاي خود را  به «شهر کار آفرين» داده است. به دنبال پيدايش شهر کار آفرين، رويه ها، اهداف و سياست شهري از اهداف رفاه به سمت اهداف رقابت جويي اقتصادي تغيير پيدا کرده، و همچنين ايده «شهرها به عنوان مکان زندگي جمعي» به ايده «شهرها به عنوان مکانهاي مزاياي اقتصادي رقابت آميز» تغيير يافته است.