مقاله تشخيص آلودگي هاي مايکوپلاسمايي بوسيله PCR در کشت سلول که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در دانش ميكروب شناسي از صفحه ۱۳ تا ۲۵ منتشر شده است.
نام: تشخيص آلودگي هاي مايکوپلاسمايي بوسيله PCR در کشت سلول
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مايکوپلاسما
مقاله PCR
مقاله آلودگي
مقاله تشخيص مولکولي
مقاله کشت سلول

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شاه حسيني محمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: اخلاقي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: شکرگذار محمدعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عفونت با گونه هاي مايکوپلاسما مي تواند منتج به ايجاد مشکلاتي در ارگانيسمهاي زنده و کشتهاي سلولي در شرايط آزمايشگاه گردد. اين عفونتهاي کمتر آشکار، اثرات مهمي بر روي ويژگيها و خصوصيات ژنتيکي و بيوشيميايي سلولهاي آلوده بر جاي گذاشته و بنابراين منتج به ايجاد نتايج تجربي غير قابل توقع و غير قابل اطمينان شده و همينطور باعث انتقال عفونت مي گردد. بنابراين، ايجاد يک پروتکل تشخيص روتين براي عفونتهاي مايکوپلاسمايي، جهت بدست آوردن نتايج تحقيقاتي قابل اعتماد، و فراتر بدست آوردن فرآورده هاي بيولوژيک تجارتي سالم، امري ضروري و انکارناپذير است. روشهاي روتين موجود و در دسترس تشخيص مايکوپلاسماها، براي تشخيص سريع،ويژه و دقيق گونه هاي شايع آلوده کننده در کشتهاي سلولي در in vitro مناسب نيستند. بدليل اين محدوديتها در روشهاي متواتر، اين اواخر برخي تکنولوژيهاي بر پايه اسيد نوکلئيک خصوصا روشهاي همانند سازي اسيد نوکلئيک در شرايط آزمايشگاه، و از گروه روشهاي تکثير هدف، توسعه يافته است. از اين ميان روشهاي بر پايه واکنش زنجيره اي پليمراز (PCR) براي شناسايي بخش هايي از DNA ژنوم مايکوپلاسما خصوصا سکانسهاي ثابت و مشترک، جهت تشخيص تمامي گونه هاي جنس مايکوپلاسما، بعنوان روشي سريع و ويژه گسترش يافته اند. با استفاده از پرايمرهاي مخصوص جنس SHAH-GPO-3 و MGSO و گونه هاي استاندارد، تکنيک PCR بهينه و از جهت حساسيت و ويژگي بررسي گرديد. سپس از کشتهاي سلولي DNA استخراج و با PCR آزمايش شد. محصول تکثيري کلون و تعيين توالي گرديد. در اين مطالعه، روش PCR حساس توسعه يافته اي جهت تشخيص جنس مايکوپلاسما در آلودگيهاي فرآورده هاي بيولوژيک توسعه داده شد. ژن ۱۶SrRNA بدليل داشتن سکانسهاي مشترک و ثابت بعنوان ژن هدف، جهت تکثير با پرايمرهاي تغيير يافته مورد استفاده واقع شد. اين روش حساس توسعه داده شده، با محصولي به اندازه bp272، داراي حساسيتي در حد ۱۰ کپي از DNA ژنوم هدف بوده و با DNA بسياري از ميکروارگانيسمها، لاين هاي سلولي انسان، واکنش متقاطع نداده و از اين جهت، پرايمرها داراي حساسيت و ويژگي فوق العاده بالايي هستند. نتايج بدست آمده در اين مطالعه بر روي دهها لاين سلولي و واکسنهاي تست شده، مويد اين نکته مي باشد که اين روش مولکولي توسعه داده شده، ابزاري موثر براي تشخيص آلودگيهاي مايکوپلاسمايي در کشتهاي سلولي و ديگر سيستمهاي بيولوژيک است.