مقاله تعالي معنوي انسان در آموزه هاي مولانا که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در آينه معرفت از صفحه ۶۷ تا ۹۵ منتشر شده است.
نام: تعالي معنوي انسان در آموزه هاي مولانا
این مقاله دارای ۲۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خود حقيقي
مقاله خود مجازي
مقاله ايمان
مقاله عشق
مقاله حجاب ظلماني
مقاله حجاب نوراني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خواجه گير عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در عرفان اسلامي، انسان، موجودي ذومراتب با ساحت هاي وجودي مختلف است که هر يک از آنها دريچه اي به وجود پر رمز و راز اين معماي هستي است. در ميان عارفان مسلمان، چهره مولانا جلال الدين رومي در کشف رازهاي دروني انسان و گشودن اسرار وجودي او بسيار برجسته است. مولوي با بهره گيري از تعاليم عميق ديني و تجربيات عارفان پيش از خود و آميختن آنها با تجربيات عرفاني خويش توانست انسان شناسي عرفاني بسيار متعالي و عميقي را در آثار منثور و منظوم خويش به بشر عرضه کند.
تعالي معنوي انسان در تفکر مولانا را بايد از دو جنبه نگريست: يک جنبه آن مانع زدايي و آسيب شناسي روحي انسان و جنبه ديگر، چگونگي پرورش روحاني اوست. مولوي با تفکيک خود حقيقي و خود مجازي انسان و شناخت آثار زيانبار غفلت انسان از ساحت الهي خويش، موانعي را که باعث اين غفلت و دوري انسان از گوهر حقيقي خود مي شود، در مکتب عرفان عشقي خويش به بهترين وجهي به تصوير کشيد و همچون طبيبي روحاني توانست با کشف علل واقعي درد و رنج انسان غذاهاي حقيقي روح انسان را شناسايي و عرضه کند .