مقاله تعيين آنتي ژنهاي HLA-I در بيماران مبتلا به مياستني گراويس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهريور ۱۳۸۹ در مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز از صفحه ۷ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: تعيين آنتي ژنهاي HLA-I در بيماران مبتلا به مياستني گراويس
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مياستني گراويس
مقاله آنتي ژن لوکوسيت انساني
مقاله بيماري خودايمني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آيرملو هرمز
جناب آقای / سرکار خانم: مجيدي جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي صفا
جناب آقای / سرکار خانم: حاتمي ابوالفضل
جناب آقای / سرکار خانم: اناري مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و اهداف: گرچه پاتوژنز بيماري مياستني گراويس نسبتا بخوبي مشخص شده است، ولي مکانيسم القا پاسخ ايمني ناشناخته است. استعداد ژنتيکي نسبت به بيماري بارها گزارش شده است و بر اساس تظاهرات باليني بيماران متفاوت مي باشد. رابطه بين وجود يا غيبت برخي انواع خاص (Human leukocyte antigen) HLA با بيماري يا شدت آن نيز گزارش شده است، هدف از اين مطالعه، يافتن آنتي ژنهاي کلاس يک HLA-I در بيماران مبتلا به مياستني گراويس است.
مواد و روشها: در يک مطالعه مورد – شاهدي، ۵۰ بيمار مبتلا به مياستني گراويس تاييدشده و ۵۰ فرد سالم (دهنده کليه) همسان از نظر جنسي طي ۱۸ ماه بررسي شدند. انواع مختلف HLA-I بررسي و بين دوگروه مورد و شاهد مقايسه گرديد. رابطه بين دوز تجويزي آنتي کولين استراز و انواع مختلف HLA-I ارزيابي شد.
يافته ها: درصد فراواني HLA-I از نوع (OR=7.73) A9، (OR=10.76) A29، (OR=0.88) B8، (OR=8.81) B53 و  (OR=50.6) BW4، در بيماران مياستني گراو بطور معني داري بيشتر بود. از سوي ديگر درصد فراواني HLA-I از نوع  (OR=0.10) BW6 و (OR=0.263) B5 در همان گروه بطور معني داري کمتر بود. دوز آنتي کولين استراز تجويز شده در بيماران با HLA-I از نوع  A2 و A3 بطور معني داري بيشتر بود. سن آغاز بيماري در افراد داراي HLA-A2 بطور معني داري کمتر بود. در بيماران مونث درصد فراواني HLA-BW6+ بطور معني داري در مقايسه با افراد مذکر بيشتر است.
نتيجه گيري: بر اساس نتايج مطالعه ما، رابطه معني داري بين انواعي از HLA-I و مياستني گراويس وجود دارد.