مقاله تعيين الگوي پراکنش محيطي و فراواني گونه هاي سرخس در سري يک طرح جنگلداري شصت کلاته که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در علوم كشاورزي و منابع طبيعي از صفحه ۱۹ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: تعيين الگوي پراکنش محيطي و فراواني گونه هاي سرخس در سري يک طرح جنگلداري شصت کلاته
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فراواني سرخس ها
مقاله اكوسيستم جنگل
مقاله ارتفاع از سطح دريا
مقاله رطوبت خاك
مقاله پراكنش مكاني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسين پور ندا
جناب آقای / سرکار خانم: رحماني رامين
جناب آقای / سرکار خانم: زارع حبيب
جناب آقای / سرکار خانم: معيري محمدهادي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پوشش گياهي کف جنگل بخش مهمي از اکوسيستم جنگل به حساب مي آيد. اين پژوهش با هدف بررسي ارتباط بين پراکنش و فراواني گونه هاي سرخس با فراواني گونه هاي درختي غالب و برخي از عوامل غيرزنده رويشگاه (شامل فيزيوگرافي، نور و خاك) در سري يك طرح جنگلداري شصت کلاته انجام شده است. نمونه برداري با ۱۷۲ پلات به ابعاد ۲۰×۲۰ متر (۴۰۰ مترمربع) در ۶ دامنه ارتفاعي شامل (۳۵۰ تا ۴۵۰، ۴۵۰ تا ۵۵۰، ۵۵۰ تا۶۵۰، ۶۵۰ تا۷۵۰، ۷۵۰ تا ۸۵۰، ۸۵۰ تا ۹۵۰ متر) انجام شد. در کليه پلات ها ارتفاع از سطح دريا، شيب زمين، شدت نور، ضخامت لاشبرگ، بايومس گونه هاي سرخس و درصد پوشش گونه هاي درختي ثبت شدند. در مرکز هر پلات يك نمونه از لايه ۲۰ سانتي متري سطح خاك براي تعيين رطوبت، اسيديته، ماده آلي و بافت خاک برداشته شد. مقايسه بايومس گونه هاي سرخس در تيپ هاي جنگلي، طبقات ارتفاعي و دامنه هاي رطوبت خاك با آناليز واريانس و آزمون دانكن در سطح ۵ درصد انجام، و ارتباط بين فراواني گونه هاي سرخس و عوامل غيرزنده رويشگاه با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون بررسي شد. شباهت اكولوژيك بين گونه هاي سرخس با استفاده از آناليز خوشه اي به دست آمد. نتايج نشان داد تاثير اكولوژيك گونه هاي Dryopteris filix-mass (L.) Schott و Pteris cretica L. در مقايسه با ساير گونه هاي سرخس كاملا متمايز و به مراتب بيش تر است گونه هاي درختي غالب بر افزايش و كاهش بايومس گونه هاي سرخس تاثيري معني دار دارند. به جز Asplenium adiantum-nigrum L.، فراواني ساير گونه هاي سرخس در تيپ هاي جنگلي يكسان نيست. گونه هاي سرخس از نظر سرشت اكولوژيك داراي ويژگي هاي اختصاصي مي باشند و بر همين اساس در سه گروه طبقه بندي شدند. ارتفاع از سطح دريا، رطوبت خاك و گونه هاي درختي غالب (راش، ممرز و انجيلي) به عنوان مهم ترين عوامل موثر بر فراواني و پراكنش مكاني گونه هاي سرخس در جنگل شصت كلاته مي باشند.