مقاله تعيين درجه توسعه نيافتگي شهرستان هاي استان اصفهان با تکنيک تاکسونومي عددي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مطالعات و پژوهش هاي شهري منطقه اي از صفحه ۳۹ تا ۵۴ منتشر شده است.
نام: تعيين درجه توسعه نيافتگي شهرستان هاي استان اصفهان با تکنيک تاکسونومي عددي
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شاخص توسعه
مقاله درجه توسعه نيافتگي
مقاله تاكسونومي عددي
مقاله استان اصفهان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مسعود محمد
جناب آقای / سرکار خانم: معززي مهرطهران اميرمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: شبيري سيدنيما

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هر جامعه اي در راه توسعه تلاش مي كند، زيرا توسعه هدفي است كه اكثر مردم آن را ضروري مي دانند. پيشرفت اقتصادي تنها يكي از جنبه هاي توسعه است؛ به اين مفهوم كه توسعه صرفا پديده اي اقتصادي نيست. بسياري از جوامع به منظور تقويت پايه هاي توسعه و رفع و تعديل عدم تعادل ها و انبوه مسايل و مشكلات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي شان، بيش از هر زمان ديگري نيازمند برنامه ريزي و شناسايي امكانات و منابع بالفعل و بالقوه شان هستند. اين مقاله با به كارگيري روش تاكسونومي عددي، در گام اول به تعيين درجه توسعه يافتگي شهرستانهاي استان اصفهان در سال ۱۳۸۵ با استفاده از ۳۳ شاخص پرداخته، سپس به مقايسه اجمالي آن با درجه توسعه يافتگي اين شهرستانها در سال ۱۳۷۵ با استفاده از ۱۸ شاخص مشترک مي پردازد تا از اين رهگذر به مشخص کردن ميزان تغيير در درجه توسعه نيافتگي هر يک از شهرستان ها دست يابيم و در ادامه با ارايه راهکارهايي به کاهش فاصله شهرستانهاي استان کمک شود. نتايج، گوياي آن است كه شهرستانهاي آران و بيدگل و اصفهان، توسعه يافته ترين و فريدونشهر توسعه نيافته ترين در سال ۱۳۸۵ شناسايي شده اند، در حالي كه در سال ۱۳۷۵ دو شهرستان کاشان و فريدونشهر به ترتيب برخوردارترين و غير برخوردارترين شهرستانهاي استان از لحاظ درجه توسعه يافتگي بوده اند.