مقاله تعيين کننده هاي ميزان مصرف ميوه و سبزي در بيماران مبتلا به ديابت نوع ۲ در شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تير ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۸۹ تا ۹۸ منتشر شده است.
نام: تعيين کننده هاي ميزان مصرف ميوه و سبزي در بيماران مبتلا به ديابت نوع ۲ در شهر تهران
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت نوع ۲
مقاله ميوه
مقاله سبزي
مقاله عوامل دموگرافي و اقتصادي-اجتماعي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرويد مريم السادات
جناب آقای / سرکار خانم: ربيعي سميرا
جناب آقای / سرکار خانم: همايوني فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: رشيدخاني بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: آرين وحيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: شيوع بيماري ديابت به طور تهديدآميزي در جهان، به خصوص کشورها با درآمد کم و متوسط افزايش يافته است. اين بيماري اثر مهمي بر کيفيت زندگي صدها ميليون بيمار مبتلا و خانواده هاي آنها دارد. تغذيه، به ويژه مصرف ميوه و سبزي نقش مهمي در کنترل قند خون و پيشگيري از عوارض ديابت دارد. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان مصرف ميوه و سبزي در بيماران مبتلا به ديابت نوع ۲ و ارتباط آن با عوامل جمعيتي و اجتماعي-اقتصادي در شهر تهران انجام شد.
مواد و روش ها: مطالعه به صورت مقطعي در ۳۶۷ بيمار مبتلا به ديابت نوع ۲ انجام شد. ميزان ميوه و سبزي مصرفي با استفاده از يک پرسشنامه نيمه کمي بسامد خوراک ۱۶۹ آيتمي تعيين و ويژگي هاي دموگرافي و اقتصادي اجتماعي تکميل شد. ميانگين مصرف سبزي به طور معني داري در افراد بازنشسته يا بي کار کمتر از افراد شاغل بود (p=0.04) و بيماراني که داراي فرزند بودند نسبت به افرادي که فرزندي نداشتند، مصرف سبزي بالاتري داشتند که اين تفاوت نيز از نظر آماري معني دار بود(p=0.003) . مصرف ميوه در بيماراني که ۳ فرزند و کمتر داشتند از بيماران با بيش از ۳ فرزند، بيشتر بود(p=0.047) . تفاوت معني داري از نظر مصرف ميوه و سبزي بر اساس تحصيلات، شغل همسر بيمار، بعد خانوار، قوميت، درآمد، ميزان مخارج خوراک و مدت اقامت در تهران در بيماران مورد بررسي مشاهده نشد. با استفاده از رگرسيون لجستيک، شاغل بودن رابطه معني داري را با مصرف سبزي نشان داد(P=0.012) .