مقاله تعيين گونه عامل ليشمانيازيس جلدي به روش مولکولي در شهر مشهد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي ايلام از صفحه ۱۷ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: تعيين گونه عامل ليشمانيازيس جلدي به روش مولکولي در شهر مشهد
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ليشمانيا ماژور
مقاله ليشمانيا تروپيکا
مقاله PCR
مقاله مشهد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: توكلي افشار جليل
جناب آقای / سرکار خانم: مهاجري مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: فتي عبدالمجيد
جناب آقای / سرکار خانم: يزدان پناه محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: شاكري محمدتقي
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزايي اسد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ليشمانيازيس جلدي به عنوان يک مشکل بهداشتي در بسياري از نقاط ايران به ويژه شهر مشهد مطرح است. گونه هاي مختلفي از اين انگل سبب ايجاد بيماري شده و تعيين گونه هاي آن جهت کنترل و پيشگيري مفيد مي باشد. اگرچه يافته هاي کلينيکي و اپيدميولوژيک جهت شناسايي انگل لازم است اما به تنهايي کافي نيست، زيرا اين مشکل ناشي از تشابه مورفولوژيک آماستيگوت و پروماستيگوت گونه هاي مختلف انگل ليشمانيا بوده ولي مي توان با استفاده از تکنيکPCR  اسيد نوکلئيک کينتوپلاست(kDNA)  آن ها را تعيين گونه نمود. مطالعه حاضر جهت تعيين گونه اين انگل به روش PCR در شهر مشهد به مدت ۱۲ ماه (۱۳۸۳-۱۳۸۲) در بخش انگل شناسي بيمارستان قائم و امام رضا و مرکز تحقيقاتي بوعلي در دانشگاه علوم پزشکي مشهد صورت گرفت.
مواد و روش ها: نمونه هاي به دست آمده از ۲۱ بيمار مبتلا به ليشمانيازيس جلدي که به روش لام مستقيم بيماري آن ها تاييد شده بود در محيط هايN.N.N  و سپسRPMI-1640  کشت داده شدند. پس از کشت انبوه انگل و استخراج DNA به روش پروتئين کيناز نمونه ها با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي در دستگاه ترموسايکلر قرار داده شدند. پس از آن محصول PCR بر روي ژل آگارز ۲ درصد در دستگاه الکتروفورز منتقل شد و با استفاده از رنگ آميزي اتيديوم برومايد باندهاي DNA مشخص شد. حضور قطعه ۶۲۰bp بيانگر ليشمانيا ماژور و قطعه ۸۰۰bp نشان دهنده ليشمانيا تروپيکا مي باشد.
يافته هاي پژوهش: از مجموع ۲۱ نمونه مورد آزمايش، ۱۹ مورد ليشمانيا تروپيکا و ۲ مورد ليشمانيا ماژور تشخيص داده شدند.
بحث و نتيجه گيري: با توجه به نتايج، مشخص گرديد که شهر مشهد با وجود اينکه تا کنون به عنوان يک کانون فرم خشک سالک شناخته مي شد، اکنون ثابت گرديد که در اين شهر علاوه بر ليشمانيا تروپيکا، ليشمانيا ماژور هم وجود دارد. اما ليشمانيا تروپيکا گونه غالب بيماري در اين شهر مي باشد.