مقاله تغييرات کورتيزول و گلوکز ناشي از استرس اسارت و دستکاري حاد در فيل ماهيان جوان تغذيه شده با سطوح مختلف نوکلئوتيد جيره که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در شيلات (منابع طبيعي ايران) از صفحه ۱۴۷ تا ۱۵۹ منتشر شده است.
نام: تغييرات کورتيزول و گلوکز ناشي از استرس اسارت و دستکاري حاد در فيل ماهيان جوان تغذيه شده با سطوح مختلف نوکلئوتيد جيره
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغذيه ماهيان
مقاله استرس حاد
مقاله ماهيان خاوياري
مقاله نوکلئوتيد
مقاله کورتيزول
مقاله گلوکز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يوسفي مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: ابطحي بهروز
جناب آقای / سرکار خانم: عابديان كناري عبدالمحمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين مطالعه تاثير نوکلئوتيد جيره بر مقادير کورتيزول و گلوکز سرم خون قبل و بعد از تست استرس حاد (شامل کاهش حجم آب و قطع هوادهي به مدت ۶ ساعت، دستکاري و در معرض هوا قرار دادن به مدت ۲ دقيقه) در فيل ماهيان جوان پس از اتمام دوره پرورش ۶۲ روزه مورد بررسي قرار گرفت. بچه ماهيان با پنج سطح نوکلئوتيد (۰، ۰٫۱۵، ۰٫۲۵، ۰٫۳۵ و ۰٫۵۰ درصد جيره) با سه تکرار در هر تيمار (۳۰ عدد ماهي به ازاي هر تانک) با وزن متوسط ۰٫۵ ± ۱۲٫۵۷ گرم به مدت ۶۲ روز پرورش داده شدند. طبق نتايج؛ ميزان اوليه کورتيزول قبل از تست استرس بين تيمارها تفاوت معني داري نداشت. پس از استرس حاد مشخص گرديد مقدار کورتيزول بطور معني داري نسبت به قبل از استرس افزايش مي يابد. کمترين پاسخ مربوط به تيمار ۰٫۳۵ درصد (۱٫۸۶ ± ۱۳٫۳۳ نانوگرم کورتيزول در ميلي ليتر) و بيشترين پاسخ مربوط به تيمار شاهد ( ۳٫۱۸± ۳۲٫۳۳ نانوگرم کورتيزول در ميلي ليتر) بود (P<0.05). در مورد گلوکز اختلاف معني داري بين تيمارها قبل از انجام آزمايش وجود نداشت. پس از انجام تست استرس نيز تفاوت معني داري بين تيمارها مشاهده نشد، بطوريکه حداقل آن در تيمار ۰٫۱۵ درصد به ميزان ۱۸٫۰۱ ± ۱۴۸ ميلي گرم در دسي ليتر و حداکثر آن در تيمار ۰٫۵۰ درصد به ميزان ۶٫۸۱ ± ۱۶۳ ميلي گرم در دسي ليتر مشاهده گرديد. ميزان بقا پس از تست استرس در کليه تيمارها ۱۰۰ درصد بود. با توجه به نتايج بدست آمده؛ نوکلئوتيد جيره تاثير مثبتي بر پاسخ به استرس به خصوص در مورد اثر بر کورتيزول داشته و اضافه نمودن ۰٫۱۵ تا ۰٫۳۵ درصد اين ماده به جيره در شرايط پرورشي و در محدوده وزني مورد نظر براي فيل ماهيان جوان مفيد ميباشد.