مقاله تنظيم نقشه خطر نسبي مرگ کودکان زير يک ‌سال مناطق روستايي کشور در سال ۱۳۸۰ و ۱۳۸۵: مقايسه روش ‌هاي حداکثر درستنمايي و بيزي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله اپيدميولوژي ايران از صفحه ۱ تا ۷ منتشر شده است.
نام: تنظيم نقشه خطر نسبي مرگ کودکان زير يک ‌سال مناطق روستايي کشور در سال ۱۳۸۰ و ۱۳۸۵: مقايسه روش ‌هاي حداکثر درستنمايي و بيزي
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نقشه ‌بندي خطرنسبي مرگ
مقاله بيزتجربي
مقاله بيزکامل
مقاله حداكثر درستنمايي‏
مقاله مرگ کودکان زير يک‌ سال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محرابي يداله
جناب آقای / سرکار خانم: مراغي الهام
جناب آقای / سرکار خانم: علوي مجد حميد
جناب آقای / سرکار خانم: مطلق محمداسماعيل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و اهداف: نقشه‌ بندي بيماري يا مرگ‌ مجموعه ‌اي از روش ‌هاي آماري است که با هدف به‌ دست آوردن برآوردهايي دقيق از ميزان ‌هاي بروز يا شيوع بيماري‌ ها يا مرگ به ‌كار گرفته مي ‌شوند در اين تحقيق، روش ‌هاي حداکثر درستنمايي، بيزتجربي و بيزکامل براي برآورد نقشه خطرنسبي مرگ کودکان زير يک ‌سال مناطق روستايي کشور مورد مقايسه قرار گرفت.
روش ‌‌کار: داده هاي مرگ کودکان زير يک ‌سال زيج‌ حياتي مناطق روستايي تحت پوشش دانشگاه‌ هاي علوم پزشكي کشور در سال‌ هاي ۱۳۸۰ و ۱۳۸۵ مورد تحليل قرار گرفت. برآورد پارامترهاي نقشه با استفاده از روش ‌هاي حداکثر درستنمايي، بيزتجربي (مدل پواسن گاما) و بيزکامل با به‌ كارگيري شبيه ‌سازي زنجير مارکف مونت ‌کارلو انجام شد. معيار انحراف از اطلاع براي مقايسه برازش مدل‌ هاي بيزي استفاده شد. نرم ‌افزارهاي R، WinBUGS وArcGIS  به ‌کار گرفته شدند.
نتايج: روش بيزکامل نشان داد خطر مرگ کودکان زير يک ‌سال در مناطق تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکي سيستان و بلوچستان در سال هشتاد (%۹۵ Cl: 1.58-1.88) 1.73 و در سال هشتاد و پنج (%۹۵ Cl: 1.50-1.75) 1.62 برابر متوسط کشوري بوده‌ است. در سال ۱۳۸۰ مناطق تحت پوشش دانشگاه‌ هاي علوم پزشکي بيرجند (۴۵٫۱)، کردستان (۲۳٫۱) و خراسان (۲۱٫۱) و در سال ۱۳۸۵ بيرجند (۴۲٫۱)، زنجان (۳۹٫۱)، کردستان (۳۶٫۱)، اردبيل (۳۲٫۱)، زابل (۲۸٫۱)، آذربايجان ‌غربي (۱۸٫۱) و گلستان (۱۴٫۱) خطر نسبي بالا و معني ‌داري داشته ‌اند (p<0.05). در سال ۱۳۸۰ كمترين خطر نسبي مربوط به مناطق دانشگاه علوم پزشکي تهران (%۹۵ Cl: 0.34-0.74) 0.56 و در سال ۱۳۸۵ دانشگاه علوم پزشکي ايران (%۹۵ Cl: 0.38-0.65) 0.52 بود (p<0.05).
نتيجه‌ گيري: با توجه به برازش مناسب روش بيزکامل در مقايسه با بيزتجربي و حداکثر درستنمايي، استفاده از اين روش پيشنهاد مي ‌شود.