مقاله توزيع فنوتيپ هاي پاراکسوناز سرم به روش دو سوبسترايي و تغييرات پروفايل ليپيدي در بيماران مبتلا به بيماري عروق کرونر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهريور ۱۳۸۹ در مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز از صفحه ۷۶ تا ۸۰ منتشر شده است.
نام: توزيع فنوتيپ هاي پاراکسوناز سرم به روش دو سوبسترايي و تغييرات پروفايل ليپيدي در بيماران مبتلا به بيماري عروق کرونر
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فنوتيپ هاي پاراکسوناز
مقاله پاراکسوناز
مقاله آريل استراز
مقاله گرفتگي عروق کرونر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهروز عبدالكريم
جناب آقای / سرکار خانم: نوري محمد
جناب آقای / سرکار خانم: رشيدي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اصلان آبادي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: قوجق دردي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و اهداف: پاراکسوناز سرم يک استراز وابسته به ليپوپروتئين پرچگال است که مي تواند از تشکيل ليپوپروتئين کم چگال اکسيد شده جلوگيري کند. فعاليت پاراکسوناز سرم در بيماري هاي قلبي – عروقي کاهش مي يابد. در مطالعه حاضر، توزيع فنوتيپ هاي پاراکسوناز سرم در بيماران مبتلا به بيماري عروق کرونر تعيين گرديد. همچنين، به علت محدود بودن مطالعات انجام گرفته در مورد ارتباط بين فعاليت هاي پاراکسونازي و آريل استرازي پاراکسوناز سرم با ميزان گرفتگي عروق کرونر، اين ارتباط نيز مورد بررسي قرار گرفت.
روش بررسي: ۶۱ بيمار با گرفتگي عروقي کمتر از ۵۰ درصد و ۶۳ بيمار با گرفتگي عروقي بيشتر از ۷۰ درصد در اين مطالعه وارد شدند. فعاليت هاي پاراکسونازي و آريل استرازي به ترتيب با سوبستراي پاراکسون و فنيل استات اندازه گيري گرديدند. فنوتيپ هاي پلي مورفيسم Q/R192 آنزيم با روش دو سوبسترايي تعيين گرديد.
يافته ها: در بيماران با گرفتگي عروق کرونري کمتر از ۵۰ درصد، به ترتيب ۴۱، ۴۶ و ۱۳ دزصد از بيماران به فنوتيپ هاي Q،QR  و R تعلق داشتند. فنوتيپ هاي Q،QR  و R در بيماران با گرفتگي عروقي بيشتر از ۷۰ درصد، به ترتيب ۴۸، ۴۱ و ۱۱ درصد بودند. در بيماران با گرفتگي عروقي کمتر از ۵۰ درصد فعاليت هاي پاراکسونازي و آريل استرازي نسبت به بيماران با گرفتگي عروقي بيشتر از ۷۰ درصد به طور معني داري بالاتر بود (به ترتيب برابر با P=0.02 و P=0.04 همچنين ميزان ليپوپروتئين با چگالي بالا در بيماران با گرفتگي عروقي کمتر از ۵۰ درصد در مقايسه با بيماران با گرفتگي عروقي بيشتر از ۷۰ درصد افزايش معني داري داشت (P=0.025).
نتيجه گيري: در مطالعه حاضر، توزيع فنوتيپ هاي پاراکسوناز سرم در بيماران مبتلا به بيماري هاي قلبي – عروقي با ميزان گرفتگي عروقي متفاوت مشخص گرديد. همچنين، با توجه به کاهش معني دار فعاليت هاي پاراکسونازي و آريل استرازي پاراکسوناز سرم و ميزان ليپوپروتئين با چگالي بالا با افزايش ميزان گرفتگي عروقي، اين مطالعه مي تواند به عنوان شاهدي مطرح شود در راستاي نقش مهم اين آنزيم در آترواسکلروز.