مقاله توسعه و شاخص توسعه منابع انساني و بررسي وضعيت آن در ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در پيك نور- علوم انساني از صفحه ۱۴۶ تا ۱۵۹ منتشر شده است.
نام: توسعه و شاخص توسعه منابع انساني و بررسي وضعيت آن در ايران
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توسعه انساني
مقاله روش مشارکتي
مقاله شاخص هاي توسعه انساني
مقاله تغذيه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
توسعه، روندي مداوم و فرايندي پوياست، مهم ترين مساله در تعريف توسعه، نوع ديد و نگرش آن به انسان است. در نظريات جديد توسعه، از قبيل توسعه انساني، توسعه مشارکتي و ارتباطي، انسان به عنوان يک موجود متفکر که توانايي ايجاد تغيير در محيط زندگي و فعاليت خود را دارد، محور توسعه قلمداد مي شود. زيرا توسعه در مورد انسان مفهوم مي يابد و هدف نهايي آن هم رسانيدن انسان به مرحله اي است که وي از زندگي خود اظهار رضايت کند. توسعه انساني با استفاده از شيوه هاي مشارکتي سعي مي کند زمينه اي براي برطرف ساختن نيازهاي اساسي (غذا، پوشاک و …) و نيل به زندگي شرافتمندانه از طريق تامين آموزش، بهداشت، تغذيه و بارور ساختن و بسط استعدادها و ظرفيت هاي انسان ايجاد و تلاش مي کند تا کيفيت زندگي فردي و اجتماعي را بهبود بخشد و با احترام به دانش ها و توانايي هاي او به وي امکان استفاده بهتر و بيشتر از زندگي را بدهد. اين رويکرد در توسعه، اساس طراحي شاخص توسعه انساني قرار گرفته است که به دنبال اندازه گيري ترکيبي سه ظرفيت اساسي کسب دانش، دسترسي به امکانات مادي براي زندگي بهتر (تغذيه، درآمد و ۰۰۰) و برخورداري از عمر طولاني توام با سلامتي است.
هدف ما در اين مطالعه بررسي وضعيت ايران از نظر اين شاخص هاست. نتيجه اين مطالعه نشان مي دهد که رتبه ايران در شاخص هاي توسعه از جايگاه ۹۶ در سال ۱۳۷۹ به جايگاه ۹۸ در سال ۱۳۸۲ رسيده است، که افزايش توليد ناخالص داخلي سرانه، بهبود شاخص تغذيه، افزايش شاخص اميد به زندگي و نيز شاخص سرانه توليد ناخالص داخلي در افزايش مقدار اين شاخص تاثير شايان توجهي داشته است. ولي به دليل افزوده شدن ۱۱ کشور به ليست جهاني و افزايش جمعيت واقع در سن آموزش به ويژه سنين آموزش راهنمايي، متوسطه و دانشگاهي که حاصل باروري بالاي ۲۰ سال گذشته در ايران است، نرخ ناخالص ثبت نام تحصيلي را به تدريج پايين آورده است و، به اين ترتيب، تاثير اين شاخص در توسعه انساني منفي بوده و رتبه کشور به جايگاه ۱۰۶ تنزل يافته است. در سطح ملي نيز تفاوت هاي استاني تا حد زيادي نگران کننده است.