مقاله تکلم و گفت و گوي حيوانات در قرآن کريم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دي ۱۳۸۹ در لسان مبين از صفحه ۱۷۹ تا ۱۹۶ منتشر شده است.
نام: تکلم و گفت و گوي حيوانات در قرآن کريم
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قرآن کريم
مقاله داستان حضرت سليمان (ع)
مقاله گفت و گو
مقاله حيوانات

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طاهري نيا علي باقر
جناب آقای / سرکار خانم: نظري علي
جناب آقای / سرکار خانم: بخشي مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
حضور حيوانات در داستان هاي قرآني در کنار شخصيت هاي انساني، اين داستان ها را خارق العاده و جذاب ساخته و حيرت همگان و تشکيک برخي را سبب شده است. بايد توجه داشت که حيوانات به رغم تفاوت در نوع و سطح، از موهبت زبان به عنوان عنصر برقراري ارتباط برخوردارند و برخي افراد انساني به واسطه امتيازات و کمال انساني خود قادر به دريافت و فهم زبان حيوانات هستند. تفاوت اين دو (انسان و حيوان)، از حيث کيفيت نطق است و اين بدين خاطر است که، زبان هر گروه از مخلوقات – به خاطر اختلاف جامعه آن ها، با هم متفاوت است. گفت و گوي حيوانات در قرآن کريم از چند جهت حایز اهميت است: ۱- به وسيله سخن گفتن آنان، به آنان شخصيت انساني و داستاني داده شده است. ۲- معارف والايي از زبان آن ها نقل شده است. ۳- حضور حيوانات (به صورت حقيقي) در داستان هاي قرآني در کنار افراد انساني، اين داستان ها را خارق العاده و جذاب ساخته و حيرت همگان و تشکيک برخي را سبب شده است. اين گفت وگو، به چهار صورت در قرآن کريم آمده است: ۱-گفت و گوي حيوانات با اشخاص بشري، ۲- گفت و گوي حيوانات با يکديگر، ۳-گفت و گوي خدا با حيوانات، ۴- گفت و گوي حيوانات با خدا.
گفت و گو يکي از عناصر زنده داستان است و در داستان حضرت سليمان (ع)، با پيش بردن عمل داستاني و وارد کردن حوادث در داستان، معرفي اشخاص، ارایه صحنه، کاهش سنگيني بار داستان، ايجاد گره در داستان و دادن اطلاعات لازم به خواننده، بهترين کارکرد را از نظر ادبي و هنري داراست.