مقاله جنبه هاي آکوستيکي صوت در لارنژيت ناشي از ريفلاکس و پوليپ تار صوتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۰ در پژوهش در علوم توانبخشي از صفحه ۱ تا ۸ منتشر شده است.
نام: جنبه هاي آکوستيکي صوت در لارنژيت ناشي از ريفلاکس و پوليپ تار صوتي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آسيب هاي حنجره
مقاله پوليپ تار صوتي
مقاله لارنژيت ناشي از ريفلاکس
مقاله ويژگي هاي آکوستيکي صوت،اختلال صوت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري الهه
جناب آقای / سرکار خانم: قرباني علي‌
جناب آقای / سرکار خانم: ايزدي فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: ترابي نژاد فرهاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: آسيب هاي خوش خيم حنجره، مشکلات نسبتا شايعي هستند که اغلب در پي بروز تغيير در صدا مورد بررسي قرار مي گيرند. در بررسي صوت علاوه بر ارزيابي ادراکي، از شيوه هاي آزمايشگاهي آکوستيک استفاده مي شود که به دليل غير تهاجمي بودن، آسان بودن ثبت داده ها و عيني بودن نتايج روش مناسبي مي باشد. در انواع اختلالات صوت، بررسي و مطالعه ويژگي هاي آکوستيکي، براي تشخيص و درمان کمک کننده هستند. لذا با توجه به شباهت نسبي ويژگي هاي شنيداري صوت ناشي از پوليپ و لارنژيت ناشي از ريفلاکس، اين مطالعه براي کشف تفاوتهاي آکوستيکي بين آن ها انجام شده است.
مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي – تحليلي، غيرمداخله اي و گذشته نگر بيماران مبتلا به پوليپ و لارنژيت ناشي از ريفلاکس در دامنه سني ۷۴-۲۰ سال مورد بررسي قرار گرفته اند. براي بررسي ويژگي هاي صوت از واکه /æ/ استفاده شد و تجزيه و تحليل آن ها با استفاده از نرم افزار praat صورت گرفت.
يافته ها: ميانگين بسامد پايه، دامنه تغييرات بسامد پايه و آشفتگي شدت در مردان مبتلا به پوليپ بالاتر از لارنژيت ناشي از ريفلاکس بود و دامنه تغييرات بسامد پايه و آشفتگي شدت و نسبت هارمونيک به نويز در دو گروه بيماران تفاوت معنادار داشت، اما مقايسه ميانگين بسامد پايه و آشفتگي بسامد پايه در مردان مبتلا به پوليپ و لارنژيت ناشي از ريفلاکس و همه ويژگي هاي صوتي در زنان اختلاف معناداري نشان نداد.
بحث: آشفتگي شدت، دامنه تغييرات بسامد پايه و نسبت هارمونيک به نويز در مردان مبتلا به پوليپ و لارنژيت ناشي از ريفلاکس متفاوت است و اين ويژگي ها در پوليپ بيشتر آسيب مي بيند. بنابراين مي توانند به عنوان وجه تفاوت گذاري (تشخيص افتراقي) بين اين دو گروه از بيماران مورد استفاده قرار گيرند.