مقاله حفظ باروري در پسران و مردان مبتلا به سرطان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در باروري و ناباروري (JOURNAL OF REPRODUCTION AND INFERTILITY) از صفحه ۷۳ تا ۸۴ منتشر شده است.
نام: حفظ باروري در پسران و مردان مبتلا به سرطان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انجماد بيضه
مقاله پرتو درماني
مقاله پيوند سلول بنيادي اسپرماتوگوني
مقاله پيوند سلول هاي زايا
مقاله حفظ باروري
مقاله شيمي درماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهذب آرش
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: صالح خو شيدا
جناب آقای / سرکار خانم: جدي تهراني محمود
جناب آقای / سرکار خانم: آخوندي محمدمهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
يکي از علل ناباروري در مردان، از بين رفتن سلول هاي زاياي جنسي، در اثر درمان هاي ضد سرطان، نظير شيمي درماني و پرتو درماني است. با توجه به افزايش ميزان بقاي بيماران مبتلا به سرطان پس از درمان، به ويژه کودکان و رسيدن آنها به سن باروري، اهميت درمان ناباروري پس از درمان سرطان، در اين افراد دو چندان مي شود. معمول  ترين روش حفظ باروري در مردان مبتلا به سرطان، انجماد مايع مني و استفاده از اسپرم آنها براي لقاح آزمايشگاهي، پس از درمان سرطان است. به دليل عدم اسپرماتوژنز فعال در کودکان، حفظ بافت بيضه يا سلول هاي زايا، به صورت منجمد، پيش از شروع درمان سرطان در اين دسته از بيماران يک روش درماني مناسب محسوب مي شود. با اين حال، عدم بلوغ اسپرماتوگونيها يکي از مشکلات عمده اين روش درماني است. براي حل اين مشکل، تلاش شده است تا سلول هاي اسپرماتوگوني منجمد به شكل بافت بيضه يا به صورت مجزا، پس از درمان سرطان به بيضه فرد بازگردانده شود تا روند بلوغ سلول هاي اسپرماتوگوني در محيط طبيعي و زنده انجام گيرد. محيط هاي آزمايشگاهي نيز گزينه اي جايگزين براي بلوغ اسپرماتوگوني و توليد اسپرم لازم براي IVF هستند. در اين مقاله مروري، تلاش بر آن است تا با شناخت سلول هاي زايا و علل ناباروري ناشي از درمان سرطان، مروري بر روش هاي حفظ باروري و پيوند سلول هاي زايا انجام شود.