مقاله خوددرماني در بيماران مبتلا به ديابت شهر كاشان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۲۳۷ تا ۲۴۲ منتشر شده است.
نام: خوددرماني در بيماران مبتلا به ديابت شهر كاشان
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خوددرماني
مقاله ديابت
مقاله عوامل موثر بر خوددرماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مسعودي علوي نگين
جناب آقای / سرکار خانم: اعلمي ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: طايفي صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: صدفي زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: در بيماري ديابت وجود رفتارهاي خوددرماني مي تواند عواقب ناگواري داشته باشد. در اين مطالعه، خوددرماني در بيماران ديابتي بستري در بيمارستان شهيد بهشتي و مراجعان به مركز ديابت شهر كاشان بررسي شد.
مواد و روش ها: اين پژوهش مقطعي در بيماران مبتلا به ديابت قندي بستري در بيمارستان شهيد بهشتي و مراجعان به مركز ديابت كاشان با سن بيش از ۱۸ سال انجام شد. پرسشنامه استفاده شده داراي ۲۵ سوال با گزينه ليكرت ۴ تايي بود. اعتبار پرسشنامه با استفاده از روش اعتبار محتوا بررسي شد. روايي پرسشنامه ۰٫۸۵ به دست آمد. در اين مطالعه از روش هاي آمار تحليلي كاي دو، آزمون t، آناليز رگرسيون، و تحليل عاملي جهت تجزيه و تحليل استفاده شد.
يافته ها: تعداد ۴۰۰ بيمار مورد بررسي قرار گرفتند. متوسط سن بيماران ۱۲٫۹±۵۴٫۹ سال بود. ۶۸٫۲% نمونه ها، زن بودند. در اين بررسي، ۱۷ نفر (۴٫۲%) به ميزان زياد و ۲۶۳ نفر به طور متوسط (۶۵٫۸%) و ۱۲۰ نفر (۳۰%) به ميزان كم به خوددرماني مي پرداختند. خوددرماني با سن، مدت ابتلا، محل زندگي، نحوه درمان، ابتلا به بيماري كليوي، وضعيت بيمه، نوع ديابت، وضعيت بيماران بستري و سرپايي ارتباطي نداشت. جنس زن، پرفشاري خون، و هيپرليپيدمي، و تحصيلات با خوددرماني ارتباط نشان داد.
نتيجه گيري: با توجه به تمايل بيماران مبتلا به ديابت به خوددرماني، پيشنهاد مي شود كه راه هاي درمان مشكلات شايع و عوارض ديابت به بيماران آموزش داده شود، تا بيماران بتوانند خوددرماني را به شيوه موثري انجام دهند.