مقاله دخالت احتمالي مورفين و نالوكسان در ايجاد اثر ضد دردي عصاره آبي مرزنجوش در موش صحرايي نر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در نوآوري هاي آموزشي از صفحه ۱۳۴ تا ۱۴۲ منتشر شده است.
نام: دخالت احتمالي مورفين و نالوكسان در ايجاد اثر ضد دردي عصاره آبي مرزنجوش در موش صحرايي نر
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مرزنجوش
مقاله مورفين
مقاله نالوکسان
مقاله اثرات ضد دردي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پهلوان ياسمين
جناب آقای / سرکار خانم: سپهري غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: آفرينش خاكي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شيباني وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيل پوربزنجاني خديجه
جناب آقای / سرکار خانم: پهلوان بهاره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: از ميان سيستم هاي مختلفي که در مکانيسم کنترل درد دخيل هستند، نقش سيستم اپيوئيدي در مهار درد داراي اهميت زيادي مي باشد. گياه مرزنجوش در طب سنتي داراي خواص ضد دردي بوده و در برخي از مناطق ايران از جمله شمال و شمال غربي، گسترده شده است. تاکنون درباره مکانيسم دقيق اثر ضد دردي گياه مرزنجوش گزارشي منتشر نشده است. از اين رو در مطالعه حاضر، اثر تداخلي عصاره آبي مرزنجوش با آگونيست گيرنده هاي اپيوئيدي (مورفين) و آنتاگونيست آنها (نالوکسان) مورد بررسي قرار گرفته است.
روش کار: در اين مطالعه تجربي، ۲۸ سر موش صحرايي نر، با محدوده وزني ۲۰۰-۲۵۰ گرم، استفاده شد (هر گروه ۷ سر). موش ها با تزريق کتامين (۸۰ mg/kg rat) و زايلازين (۱۰ mg/kg rat) به صورت داخل صفاقي بيهوش شدند. کانول گذاري در ناحيه بطن چپ مغز با استفاده از دستگاه استريوتاکس و اطلس پاکسينوز انجام گرفت. جهت بهبودي ۷-۵ روز به حيوانات فرصت داده شد. در مطالعه پايلوت، دوز ۳ µg/rat, i.c.v از عصاره به عنوان دوز ضد موثر دردي تعيين گرديد. حيوانات به ۴ گروه تقسيم شدند. گروه هاي کنترل (۱ و ۲) تجويز توام سالين ۰٫۵ ml /rat.i.p)) عصاره ۳ µg/rat, i.c.v يا سالين(۳ µl /rat.i.c.v) ، گروه هاي اصلي: مورفين /(۲mg/kg.i.p 2) عصاره (۳ µg/rat, i.c.v)، نالوکسان /(۱ mg/kg.i.p) عصاره (۳ µg/rat, i.c.v) صورت گرفت. سنجش درد با دستگاه Tail flick در دقايق ۱۲۰،۹۰ ،۷۵ ،۶۰ ،۴۵ ، ۳۰ صورت گرفت. نتايج با نرم افزار SPSS و آزمون آماري Repeated Measurement و ANOVA بررسي گرديد.
يافته ها: تجويز توام نالوکسان (۱ mg/kg.i.p) به همراه عصاره موجب کاهش معني داري در اثر ضد دردي عصاره گرديد (p<0.05) همچنين، کاهش معني داري در ميانگين پاسخ تاخيري به محرک دردناک در زمان هاي ۹۰ دقيقه و ۱۲۰ دقيقه بعد از مداخله در مقايسه با گروه كنترل، در آزمون Tail-Flick مشاهده شد (p<0.01 ,p<0.05).
نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي مطالعه حاضر، مي توان چنين نتيجه گيري کرد که حداقل قسمتي از اثرات ضد دردي عصاره آبي مرزنجوش از طريق گيرنده هاي اپيوئيدي ميانجي گري مي گردد.