مقاله ديسپرز کردن نانولوله هاي کربني در محيط آبي به منظور استفاده در نانوکامپوزيت هاي زمينه سراميکي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در نانو مواد (تحقيقات مواد نانو كامپوزيتي) از صفحه ۱۱ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: ديسپرز کردن نانولوله هاي کربني در محيط آبي به منظور استفاده در نانوکامپوزيت هاي زمينه سراميکي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نانولوله هاي کربني
مقاله ديسپرز شدن
مقاله گروه هاي عاملي
مقاله نانوکامپوزيت هاي زمينه سراميکي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: برزگربفرويي هادي
جناب آقای / سرکار خانم: عبادزاده تورج
جناب آقای / سرکار خانم: امين محمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري پورميبدي جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: آقايي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در کار حاضر، جهت ايجاد گروه هاي عاملي بر روي سطح نانولوله هاي کربني، آنها در محيط آبي به صورت کاملا هموژن ديسپرز شدند. از اين رو، ابتدا نانولوله هاي کربني در محيط هاي اسيدي مختلف از قبيل اسيد نيتريک/اسيد سولفوريک و اسيد نيتريک/اسيد سولفوريک/اسيد کلريدريک ديسپرز شدند. سپس جهت بررسي ايجاد گروه هاي عاملي روي سطح نانولوله ها، از تکنيک هاي طيف سنجي رامان، طيف سنجي مادون قرمز و آناليز توزين حرارتي استفاده گرديد. با استفاده از اين تکنيک ها حضور گروه هاي عاملي کربوکسيليک (–COOH) و هيدروکسيل (–OH) بر روي سطح نانولوله هاي کربني اثبات شد. بهترين محلول اسيدي براي ايجاد گروه هاي عاملي و مقدار بهينه نانولوله ها در آب با استفاده از تکنيک اسپکتروفتومتر (UV-Vis) مشخص شد. نتايج به دست آمده توسط اسپکتروفتومتر (UV-Vis) نشان داد که بهترين محلول اسيدي، محلول حاوي اسيد نيتريک/اسيد سولفوريک/اسيد کلريدريک و مقدار بهينه نانولوله هاي کربني در ۱۰۰cc آب، ۰٫۱ گرم مي باشد.