مقاله رابطه تجلي با محبت و معرفت (با تاکيد بر مرصاد العباد نجم الدين رازي) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در شعر پژوهي (بوستان ادب – علوم اجتماعي و انساني ) از صفحه ۱ تا ۲۷ منتشر شده است.
نام: رابطه تجلي با محبت و معرفت (با تاکيد بر مرصاد العباد نجم الدين رازي)
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تجلي حق
مقاله عشق
مقاله محبت
مقاله معرفت
مقاله روح
مقاله دل
مقاله نفس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: امامي نصراله
جناب آقای / سرکار خانم: غلامرضايي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: محققي عبدالرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شناخت انسان در عرفان اسلامي با جلوه هاي متعدد خود، کليد درک بسياري از مفاهيم عرفاني ادب فارسي است. در نگرش عارفان مکتب عاشقانه، محبت (عشق) صفت ذات حق است. که با آن، ابتدا به خود تجلي نمود و ذات اقدسش جلوه تمام نماي هستي گرديد و سپس آن را به روح محمدي تجلي نمود و به واسطه او، عالم و آدم را آفريده محبت خود را در وجود تمام ذرات کاینات، تعبيه کرده است و از بين همه موجودات، انسان را به صورت خود آفريد و به او عشق ورزيد و آينه دل او را مجلاي ذات و صفات خود ديد. به همين سبب، وي را خليفه خود نمود و بار امانت معرفت خويشتن را بر دوش وي گذاشت. انسان هم بايد با خودشناسي، به خودسازي روي آورد تا به نقش تجلي نموده حق در آينه وجود خود، معرفت حقيقي (شهودي) يابد.
در بينش عرفاي سلسله کبرويه، نزديک ترين راه براي وصول به حق، طريق اهل محبت است، زيرا آنان بر اثر غلبه محبت و عشق و شور و حال، از خود و قوت خود تهي شده اند و در ابتداي راه، حق با کمند جذبه آنان را به سوي خود عروج مي دهد. (نجم الدين کبري، ۱۳۶۳ :۳۶) در اين سلسله، تخليه دل از ماسوي اله و تصفيه آن به ذکر حق، و نيز تهذيب نفس در سايه شريعت و طريقت، از جمله طرق دستيابي به حقيقت معرفت است.
نگارنده به بررسي اين موضوع از ديدگاه نجم الدين رازي و بعضي مشايخ هم فکر او مي پردازد و سعي دارد تا با تاکيد بر معرفت شهودي، که سر محبت و حقيقت گنج نهاني در آن تعبيه است، آينه دل انسان را حلقه اين ارتباط معرفي کند.