مقاله رديابي ژنهاي مشارکت کننده در توليد آفلاتوکسين در تخم مرغ هاي مشکوک به آلودگي جهت غربالگري اوليه آنها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تير ۱۳۹۰ در مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك (ره‌ آورد دانش) از صفحه ۱ تا ۹ منتشر شده است.
نام: رديابي ژنهاي مشارکت کننده در توليد آفلاتوکسين در تخم مرغ هاي مشکوک به آلودگي جهت غربالگري اوليه آنها
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آفلاتوکسين
مقاله آسپرژيلوس
مقاله تخم مرغ
مقاله فوزاريوم
مقاله پني سيليوم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ارمي مه زاد
جناب آقای / سرکار خانم: صفاري محمود
جناب آقای / سرکار خانم: پوربخش سيدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي سيدجمال

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: آلودگي مواد غذايي با قارچ ها و توليد مايکوتوکسين هايي نظير آفلاتوکسين منجر به ورود اين سموم به بدن انسان مي شود. آلودگي تدريحي با دوزهاي ضعيف اين مواد مي تواند به عنوان فاکتورهاي خطرناک عمده در ابتلا به سرطان کبد نقش داشته باشد. لذا اين تحقيق به منظور ارزيابي تشخيص آلودگي تخم مرغ هاي مصرفي در انسان جهت تشخيص سم آفلاتوکسين به کار گرفته شد.
مواد و روش ها:دراين مطالعه مقطعي، ۱۴۴ تخم مرغ مشکوک و ۲۱۱ تخم مرغ سالم جمع آوري و سه نمونه قارچ آسپرژيلوس نيجر، پني سيليوم اکسپانسوم و فوزاريوم ورتيسيلوئيدس به عنوان کنترل منفي و ۱۴ نمونه آسپرژيلوس فلاووس به عنوان کنترل مثبت انتخاب و با تکنيک کروماتوگرافي نازک لايه و واکنش زنجيره اي پليمراز مورد آزمايش قرار گرفتند. نتايج حاصله با استفاده از نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد.
يافته ها: در تخم مرغ هاي سالم هيچ يک از رديف هاي ژن هاي مربوط به پرايمرهاي مورد استفاده در واکنش زنجيره اي پليمراز وجود نداشت. در تخم مرغ هاي مشکوک، در ۴ نمونه nor-1، در ۲ نمونه aflR، در ۲ نمونه omt-A قابل رديابي بود. ۳ نمونه از ۱۴ سويه اخذ شده آسپرژيلوس فلاووس، با روش کروماتوگرافي نازک لايه و هر ۴ پرايمر مثبت بود. يکي از سويه هاي اخذ شده فقط با هر ۴ پرايمر در واکنش زنجيره اي پليمراز مثبت بود ولي در روش کروماتوگرافي نازک لايه منفي بود.
نتيجه گيري: نتايج فوق نشان مي دهد که علي رغم اين که روش واکنش زنجيرهاي پليمراز يک روش حساس، سريع و اختصاصي مي باشد و وجود قارچ را قبل از ظهور کلني در نمونه مي تواند رديابي کند، لذا براي اثبات توکسين زايي نياز به آزمايشات مکمل ديگر دارد.